Винның күчеш кануны

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан
Моңа күчү: навигация, эзләү

Вилгельм Вин 1893 елда термодинамика һәм электродинамика нигезендә, /(со, T) функциясенең түбәндәгечә язылуын исбатлый:

 u_\nu = \nu^3 f\left(\frac{\nu}{T}\right), биредә:
  • ~ u_\nu  — нурланыш энергиясе тыгызлыгы
  • ~\nu — нурланыш ешлыгы
  • ~T — нурландыручы җисемнең абсолют температурасы (Кельвиннарда)
  • ~f — ~\nu ешлыгының T температурасына чагыштырмасы функциясе.

Бу Вин формуласы дип атала. Бу формуладан Стефан–Больцман канунын да чыгарып була.

F функциясенең максимумы шартын языйк: Дулкын озынлыгы \lambda га тигез булганда, f функциясе максималь кыйммәтенә ирешә. \lambda ≠ чиксезлек икәнлеген исәпкә алып, (1.23) тигезләмәсенең тамырын бол ай яза алабыз:

\lambda_{\max}=\frac{b}{T}

Тәҗрибәдән табылган b константасының кыйммәте 2,9 • 10^ -3мК га тигез. Ә формуласы Винның күчеш кануны дип атала. Аннан күренгәнчә, температура күтәрелгәндә, f функциясенең максимумы дулкын озынлыгы кыскару юнәлешендә үзгәрә.

Чыганаклар[үзгәртү]

  • «Физика». Галимов Д.Г., Даутов Г.Ю., Тимеркәев Б.А.