Алексей Карасёв (шагыйрь)

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Алексей Карасёв (шагыйрь) latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
Җенес ир-ат
Ватандашлык Flag of the Soviet Union.svg СССР
Туу датасы 12 март 1910(1910-03-12)
Туу урыны Корсаевка[d], Чамбар өязе, Пинзә гөбернәсе, Россия империясе
Үлем датасы 21 июль 1980(1980-07-21) (70 яшь)
Үлем урыны Пинзә, РСФСР, СССР
Җирләнгән урыны Новозападное кладбище[d]
Һөнәр төре шагыйрь
Әгъзалык СССР язучылар берлеге
Активлык чорнының башы 1930
Сугыш Алман-совет сугышы

Карасев Алексей Иванович (12 март 1910 ел21 июль 1980 ел) — мокша язучысы һәм шагыйре; 1939 елдан ССРБ Язучылар берлеге әгъзасы. Бөек Ватан сугышында катнашкан.

Биографиясе[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Алексей Иванович Карасев 1910 елның 12 мартында Пиʜзә губернасы Чембарскᴎ өязе Карасевка авылында[1] керəстиян гаиләсендә туган. 1930 елда Саранскида педагогия техникумын тәмамлаган; укытучы булып эшләгән, журналист булып хезмәт иткән.

Башлангыч шигырзары 1930 елда Саранск, Самара, Мәскәү матбугат басмаларында дөнья күрә. Ерак Көнчыгышта Кызыл әpме сафында хезмәт иткән вакытында «Тын океан комсомолецы» газетасында әсәрләре басыла.

Шигъриятле әсәрләре белән беррәттән нәфис прозасын да бастырган. Мукшы телендәге башлангыч хикәяләр җыентыгы — «Чуднай бакчасы» («Гаҗәп бакча», 1939). 1940 елда аерым китап итеп шигъриятле әсәрләрен — "Шигырьлар һәм поэмалар"ын чыгарган. Бөек Ватан сугышы елларында да язудан туктамаган. «Иван Казарин» (1946) хикәясе уңышлы. авᴛыр хәл-торыш киеренкелеген ачык күрсәткән художестволы детальләрне оста кулланган.. Хикәяләүгә күп вакигалар ингән, ләкин алар таралган яктылык тэьсоратлары калдырмый, чөнки барысын да батыр үзе кичергән һәм аның эчке донъясын, илсөйәр кеше холкының төп сызатларын тирән итеп ачып бирә. 1947 елда «Минь улеме солдатт» («Без солдат булдык») драматик повесте нәшер ителгән.

Сугыштан соңгы иҗаты заман темасына багышланган. «В краю дубрав» (1956) шигырлар җыентыгын, «Березовское лето» (1961) повестен, «Стешина сирень» (1961) хикәяләр җыентыгын чыгарган. «Мукшы» журналында, «Әдәби Мордовия» альманахында басылган.

1980 елның 21 июлендә Пиʜзә шәһәрендә[2] вафат була. Новозападный зиратында[3] җирләнгән.

Әсәрләре[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Сочинения: Чудный сад. — Саранск, 1939
  • Стихи и поэмы. — Саранск, 1940
  • В краю дубрав. — Саранск, 1956
  • Золотая нива. — Пиʜзә, 1958
  • Песни золотой сосны. — Пиʜзә, 1963
  • Стешина сирень. — Пиʜзә, 1961
  • Снег на яблонәх. — Саратов, 1971
  • Родниковый воздух. — Саратов, 1978

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Горланов Г. Е. Карасев Алексей Иванович // Пензенская энциклопедия. — М.: Науч. изд-во «Большая Российская энциклопедия», 2001. — С. 230.

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. ныне [Белинского района] [Пензенской области]
  2. Горланов Г. Е. Карасөв Алексей Иванович, Пензенская энциклопедия
  3. түстин А. В. Новозападное кладбишче, Пензенская энциклопедия