Владислав Листьев

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Владислав Листьев latin yazuında])
Владислав Листьев
Listiev.jpeg
Туган телдә исем рус. Владислав Николаевич Листьев
Туган 10 май 1956(1956-05-10)[1][2]
Мәскәү, СССР[3][4]
Үлгән 1 март 1995(1995-03-01)[5][6] (38 яшь)
Мәскәү, Россия[7][8][9]
Үлем сәбәбе огнестрельное оружие[d][10]
Күмү урыны Ваганьков зираты[d]
Ватандашлыгы Flag of Russia.svg Россия[11][12][13][…]
Әлма-матер МДУның журналистика факультеты[d]
Һөнәре журналист, телеалыпбаручы, телепродюсер, мөхәррир, алыпбаручы
Сәяси фирка Советлар Берлеге коммунистик фиркасе

Commons-logo.svg Владислав Листьев Викиҗыентыкта

Владислав Николаевич Листьев (1956 елның 10 мае, Мәскәү, РСФСР, ССРБ1995 елның 1 мартыМәскәү, Россия) — совет һәм Россия телетапшырулар алып баручысы һәм журналист, ОРТның беренче генераль директоры, эшмәкәр. «Караш», «Час пик», «Могҗизалар кыры», «Тема» тапшыруларының авторы һәм беренче алып баручысы.

Тормыш юлы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Владислав Листьев 1956 елның 10 маенда Мәскәүдә туган. «Спартак» спорт җәмгыятенең бертуган Знаменский исемендәге мәктәп-интернатын тәмамлый. Яшьүсмерләр арасында 1000 метрга йөгерү буенча ССРБ чемпионы була[14], соңрак «Спартак» спорт җәмгыятенең физик культура буенча инструкторы булып эшли. Мәскәү астында Таман гвардия дивизиясендә хезмәт иткән[15].

Әзерлек бүлегеннән соң Мәскәү дәүләт университетына (МДУ) журналистика факультетының халыкара бүлегенә «журналист-международник» белгечлеге буенча укырга керә. Испан, француз һәм маҗар телләрен өйрәнгән[16]. 1982 елда «телевидениенең әдәби хезмәткәре» белгечлеге буенча журфакны тәмамлый.

Югары уку йортын тәмамлаганнан соң Бөтенсоюз радиосын пропагандалауның төп редакциясенең чит илләр өчен радиотапшырулар редакторы булып эшли.

1987 елда Үзәк телевидениенең Яшьләр редакциясенә «Караш» программасының әйдәп баручысы булып эшкә күчә[17][18].

Берничә тапкыр КВН югары лигасы жюриена чакырылган.

«Караш» программасының уңышына илһамланган Листьев һәм аның коллегалары ВИD («Взгляд и Другие» аббревиатурасыннан) телекомпаниясенә нигез салалар. ВИD бүгенге көнгә кадәр Первый канал өчен телепрограммалар җитештерә.

1991 елдан башлап Листьев телекомпаниянең генераль продюсеры, ә 1993 елның октябреннән — аның президенты. «ВИD» телекомпаниясендә эшләгән чорда Листьев «Могҗизалар кыры», «Тема» һәм «Час пик» телетапшыруларының авторы һәм алып баручысы, шулай ук «Йолдызлы сәгать», «L-клуб», «Көмеш шар» һәм «Көйне белеп ал» программаларын булдыручы була. Шул чорда компания буенча партнерлары белән талаша башлый[19].

1993 елның 4 октябрендә иртән РТР эфирында (хәзер — Россия-1) Листьев Югары Совет тарафдарлары турында, аларны Мәскәүнең тыныч кешеләрен үтерүдә гаепләп, кискен тискәре сүзләр әйтә[20].

1994 елда, 1996 елдан ел саен Россиянең төрле шәһәрләрендә үткәрелә торган «Исән калу өчен ярыш» автошоу инициаторы була.

1995 елның гыйнварында Листьев, Первый каналның ОРТ яңа телекомпаниясе генераль директоры булып, «ВИD» телекомпаниясеннән китә.

Үтерү[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1995 елның 1 мартында кич белән, «Час пик» программасын төшерүдән кайткан вакытта[21], Владислав Листьевны Новокузнецк урамында үз йорты подъездында ике билгесез кеше үтерә[22]. Беренче пуля уң як җилкәгә, икенче пуля — башка эләгә[23].

Бу җинаятькә бәйле рәвештә, киләсе көн дәвамында «1-й канал Останкино», «НТВ» һәм башка телеканалларда, яңалыклар чыгарылышына вакыт-вакыт өзелеп, «Владислав Листьев убит» дигән матәм заставкасы гына трансляцияләнә[24].

Хушлашу тантанасы 1995 елның 2-3 мартында «Останкино» концерт студиясендә узган. 1995 елның 4 мартында храмда һәм Мәскәүдәге Ваганьков зиратында җеназа уза[25].

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. http://www.baker1974.com/1974.aspx
  2. http://russiapedia.rt.com/prominent-russians/entertainment/vladislav-listyev/
  3. 3,0 3,1 http://foxync.hellobeautiful.com/650631/naomi-campbell-sits-down-with-oprah/
  4. 4,0 4,1 http://theybf.com/2010/05/03/naomi-on-the-oprah-show-talks-her-married-boyfriend-her-temper-her-killer-body
  5. http://www.rferl.org/content/russia-murders-cast-pall-over-post-soviet/26875795.html
  6. http://www.rferl.org/content/article/1071368.html
  7. 7,0 7,1 http://www.themoscowtimes.com/news/article/listyev-murder-still-unsolved-15-years-on/400708.html
  8. 8,0 8,1 http://www.independent.co.uk/news/people/obituary--vladislav-listyev-1609775.html
  9. 9,0 9,1 http://sputniknews.com/art_living/
  10. The Moscow Times / M. BerdyDerk Sauer, 1992. — ISSN 1563-6275
  11. http://www.nytimes.com/2000/10/13/books/books-of-the-times-a-tycoon-s-meteoric-rise-after-russia-s-collapse.html
  12. http://www.mirror.co.uk/3am/celebrity-news/kate-moss-cries-for-alexander-mcqueen-202680
  13. http://www.mirror.co.uk/3am/celebrity-news/3am-girls-help-comfort-kate-202642
  14. «Адамово яблоко» (1992) телетапшыруыннан мәгълүмат
  15. Мосправда. old.mospravda.ru. әлеге чыганактан 2021-01-27 архивланды. 2021-11-26 тикшерелгән.
  16. Самые первые новости об убийстве В.Листьева — YouTube
  17. Clines, Rancis X. (1991-01-12). Soviet Press Curbs Hint at a Retreat. The New York Times.
  18. 100 millones de soviéticos, atentos a 'La mirada' (es). El País (1988-06-24).
  19. Весь в белом! Владислав Листьев и другие иконы 90-х: Евгений Додолев: Медведь. Первый Мужской журнал. www.medved-magazine.ru. әлеге чыганактан 2012-05-13 архивланды. 2020-01-07 тикшерелгән.
  20. Владислав Листьев о событиях в Москве (04.10.1993)
  21. YouTube сайтындагы Час пик (1-й канал Останкино, 01.03.1995)
  22. Täter verzichteten auf 1 500 Dollar. In: Berliner Zeitung, 3. März 1995
  23. Дело об убийстве Владислава Листьева. Справка. РИА Новости (2013-11-27).
  24. Джигиль, Олег. (2015-02-28). «Влад Листьев убит»…. Советская Россия.
  25. Могила В. Н. Листьева на Ваганьковском кладбище. vagankovka.ru. әлеге чыганактан 2013-02-11 архивланды.

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Скуратов Ю. Кого убил Владислав? — М., 2003.
  • Додолев Е. «Взгляд» — битлы перестройки. — М.: Зебра Е, 2011.
  • Додолев Е. Владислав Листьев. — М.: Зебра Е, 2011. — 254 с.
  • Додолев Е. Влад Лиcтьев. Поле чудес в стране дураков. — М.: Рипол-классик, 2014. — 432 с. — ISBN 978-5-386-05813-5.
  • Додолев Е. Влад Листьев & «Взгляд». 101 штрих к портрету. — М., 2019. — 290 с.

Сылтамалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]