Дамо (фәйләсуф)
| Дамо | |
|---|---|
| Туган | БЭК VI гасыр Кротоне, Калабрия, Италия |
| Үлгән | БЭК V гасыр Кротоне, Калабрия, Италия |
| Һөнәре | фәлсәфәче, математик |
| Ата-ана | |
| Кардәшләр | Мийя[d] |
Дамо (грек телендә: Δαμώ; б. э. к. як. 500 ел) — борынгы грек фәйләсуф-пифагореец һәм математигы, аны Пифагор һәм Феано кызы дип саныйлар. Дамо тормышы турында әз мәгълүм. Риваять буенча ул Пифагор һәм Феано кызы булган[1][2][3]. Бер кыйсса буенча Пифагор иншаларын Дамога мирас итеп тапшырган һәм ул аларны зур акчага сатудан баш тартып саклаган, «алтыннан ярлылыкны һәм ата васыятен күбрәк хуп күргән»[1]. Үз чиратында Дамо әтисенең хезмәтләрен кызы Виталага тапшырган[4][3]. Дамоның чынлыкта булуында ихтимал шөбһәләргә карамастан, риваятьнең мәгънәсе хатын-кыз фәйләсуфларның Пифагор мәктәбендә мөһим роль уйнавында.
Искәрмәләр
[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]- 1 2 Диоген Лаэртский, viii. 42-3
- ↑ Суда, Пифагор π3120
- 1 2 Ямвлих, О жизни Пифагора, 146
- ↑ Суриков И. Е. Пифагор (в сер. «Жизнь замечательных людей»). — М.: Молодая гвардия, 2013. — 269 с. — 4000 экз. — ISBN 978-5-235-03605-5.
Әдәбият
[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]- Диоген Лаэртский. О жизни, учениях и изречениях знаменитых философов. / Пер. и прим. М. Л. Гаспарова. Общ. ред. и вступ. ст. А. Ф. Лосева. (Серия «Философское наследие»). М.: Мысль, 1979. 624 стр.
- 2-е изд., испр. М.: Мысль. 1986. 570 стр. 100000 экз. переиздавался: 1995, 1998, 2009.
- Ямвлих. Жизнь Пифагора. / Пер., вступ. ст. и прим. В. Б. Черниговского. М.: Алетейа. 1997. 179 стр. 5000 экз.
- 2-е изд., перераб. М., Алетейа-Новый акрополь. 1998. 248 стр.
- Шюре Э., Великие посвящённые. 1914 год, 305 стр
- Régine Pietra, Les femmes philosophes de l’antiquité gréco-romaine, l’Harmattan, 1997.