Эчтәлеккә күчү

Жан Фуке

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Жан Фуке latin yazuında])
фр. Jean Fouquet
Рәсем
Ватандашлык  Франция патшалыгы
Исем Giovanni Foccora[1]
Туу датасы 1420[2][3][4][…], 1425[5] или 1410[6]
Туу урыны Тур[7]
Үлем датасы 1478[7]
Үлем урыны Тур[7]
Һөнәр төре рәссам, иллюминатор рукописей, дизайнер, иллюстратор
Башкарган вазыйфа придворный художник[d]
Шәкертләр Master of the Munich Boccacio[d]
Активлык урыны Тур[8] һәм Рим[8]
Спонсор Карл VII Победитель[d]
Хранилище архивных досье деятелей искусства Библиотека Фрика по исследованию искусства[d]
Әсәрләр җыентыгы Музей Гетти[d], Метрополитен-музей[d][9], Королевский музей изящных искусств[d][6], Библиотека и музей Моргана[d], Музей Конде[d], Музей Мармоттан-Моне[d], Upton House[d], Берлинская картинная галерея[d], Музей истории искусств[d], Королевская национальная библиотека Нидерландов[d], Художественный музей Индианаполиса[d], Британ китапханәсе[d], Франция милли китапханәсе[d] һәм Музей Средневековья[d]
Сәнгать юнәлеше Ренессанс[d][10]
Жанр портрет[d][8] һәм дини нәкышь[d][8]
Йогынтысын кичергән Мастер часослова Бусико[d]
Автор буларак авторлык хокуклары халәте автор хокукларына иялек вакыты тәмам[d]
Commons Creator бите Jean Fouquet
 Жан Фуке Викиҗыентыкта

Жан Фуке́[11] (француз телендә: Jean Fouquet; Тур, як. 1420—1481) — француз яңарышы беренче остасы, француз живописецы, портретист һәм миниатюрист, Тур мәктәбе җитәкчесе.

Тәрҗемәи хәле

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Рәссамның тормышы турында документланган шәһадәтләр бик тә әз сакланган[12].

Жан Фуке Луара үзәнендә XV гасырның икенче яртысында француз корольләре Карл VII һәм Людовик XI резиденциясе һәм Франциянең төп художество үзәкләренең берсе булган Тур шәһәрендә туган булган. Аның яшьлеге еллары турында мәгълүмат әз: мөгаен, в начале 1440-ынчы еллар башында Фуке Парижда укыган, ә аннан соң француз рәссамнарының беренчесе булып Италиягә барган һәм итальян Яңарышы сәнгате белән танышкан[12]. 1444/45 һәм 1446/47 еллар арасында ул киндер тукымада ике туганы белән папа Евгений IV-нең портретын ясаган (портретны барлыкка китерү вакытында булган Филаретеның шәһадәте), ул итальяннарны сокландырган[13][14]. Италиядә булганнан соң Фуке Турга кайткан, өйләнгән һәм үз остаханәсен ачкан. Карл VII (1461 елда) һәм Людовик XI сарайлары янында эшләгән. 1475 елда «король живописецы» титулын алган. Франциянең иң затлы шәхесләренең заказларын башкарган. Фукеның меценатлары һәм заказчиклары королевалар, казначей Этьен Шевалье һәм канцлер Гийом Жувенель дез Юрсен гаиләләре булган. Тормышы вакытында дан казанып, үлеменнән соң (1478 һәм 1481 еллар арасында) Фуке озакка онытылган булган. Аның иҗаты яңадан лаеклы итеп бары тик XIX гасырда романтизм вәкилләренең урта гасыр сәнгатькә кызыксынуына күрә генә бәяләнгән булган[12].

Әсәрләре

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]
Жан Фуке. Этьен Шевалье һәм Изге Стефан. Мелен диптихының сул створкасы. ок. 1450. Картина галереясе. БерлинЖан Фуке. Кыз Мария. Мелен диптихының уң створкасы. Як. 1450. Король нәфис сәнгатьләр музее, Антверпен
Жан Фуке. «Иерусалимны алу».

Рәссамның әһәмиятле әсәрләренә Фукега Этьен Шевальега туган шәһәре Мелёнда чиркәү өчен заказ бирелгән «Мелен диптихын» (як.1451-1456) кертеп була.

Китап графикасы
  • Фукеның шедевры художество дәрәҗәләре буенча тәңгәле булмаган «Этьен Шевалье Часословы» (1450—1460) миниатюралары тора. Аеруча яхшы булып «Благовещение», «Елизавета һәм Мария очрашуы» һәм Изге язма сюжетларына барлыкка китерелгән башкалар тора.
  • 1450-нче еллар ахырында оста Джованни Боккаччоның новеллалар җыентыгына иллюстрацияләр барлыкка китергән.
  • Карл VII тарафыннан заказ бирелгән «Зур француз хроникалар» кулъязмасына миниатюралар шәп, заказанных Карлом VII («Зур француз хроникаларының» башка кулъязмасы Бургундия герцогы Филипп III Яхшы заказы буенча иллюстрацияләнгән булган). Фуке "Хроника"ларының миниатюралары тормышы сыйларда һәм тантаналарда үткән француз король йортына дан җырлый («Карл Бөек Роландның тәнен таба», « Карл IV хөрмәтенә сый», « Карл Бөеккә таҗ кию», «Людовик II Биртәк тормышы» һ. б.).
  • Фукеның асылташ мирасы булып борынгы яһүд тарихчысы Иосиф Флавийның "Иудей борынгылыклары"на миниатюралар тора («Иерусалим храмын төзү», «Иерихонны яулап алу», «Иерусалимны яулап алу», «Клавдий Птолемейның Иерусалимга керүе» һ. б.). Бу миниатюраларда рәссам баталь күренешләрнең остазы буларак чагылган

Искәрмәләр

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]
  1. ↑ Vasari G. Les Vies des meilleurs peintres, sculpteurs et architectes — Paris: 1903.
  2. ↑ Athenaeum
  3. ↑ mutualart.com — 2008.
  4. ↑ Artsy — 2009.
  5. ↑ Grove Art Online / J. Turner — Oxford, England, Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 1998.
  6. 1 2 http://kmska.be/collection/work/data/7mb56p
  7. 1 2 3 Schaefer C. Fouquet [Foucquet, Jean] // Grove Art Online / J. Turner — Oxford, England, Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2018. — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T029118
  8. 1 2 3 4 RKDartists
  9. ↑ Метрополитен-музей — 1870.
  10. ↑ https://www.getty.edu/art/collection/artists/307/jean-fouquet-french-born-about-1415-1420-died-before-1481/
  11. ↑ ФУКЕ́ / Н. А. Истомина // Большая российская энциклопедия [Электронный ресурс]. — 2006.
  12. 1 2 3 Une vie mal connue.
  13. ↑ Larousse
  14. ↑ Гренберг Ю. От фаюмского портрета до постимпрессионизма: История технологии станковой живописи. — М.: Искусство, 2003. — С. 53.

Әдәбият

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]
  • Власов В. Г. Фуке Жан // Стили в искусстве : Архитектура, графика. Декоративно-прикладное искусство. Живопись, скульптура : словарь : в 3 т. / В. Г. Власов. — СПб. : Кольна, 1997. — Т. 3 : Словарь имён : М—Я. — С. 455–456. — 655 с. : ил.. — ISBN 5-88737-010-6. — Калып:OCLC.
  • Золотова Е. Ю. Жан Фуке. — М.: Изобразительное искусство, 1986. — 2-е изд., испр. — 158 с.: ил.
  • Золотова Е. Ю. Часослов Этьена Шевалье Жана Фуке: традиции и новаторство // Из истории Классического искусства Запада. Сборник статей по материалам конференции, приуроченной к 80-летию заведующего Отделом Классического искусства запада доктора искусствоведения Е. И. Ротенберга. — М., 2003. — С. 74-95.
  • Кудрикова С. Ф. Франция. XV–XVIII века : биографический словарь / С. Ф. Кудрикова; автор статьи о Пуссене С. М. Даниэль. — СПб. : Азбука-Классика, 2010. — С. 11, 12, 13, 14, 17, 31, 47, 92–99. — 588, [2] с. : ил., цв. ил., портр.. — (Художники Западной Европы). — ISBN 978-5-9985-0610-9.
  • Петрусевич Н. Б. Искусство Франции XV—XVII вв. — М., 1973.
  • Erik Inglis, Jean Fouquet and the Invention of France: Art and Nation after the Hundred Years War. (New Haven and London: Yale University Press, 2011)
  • Nicole Reynaud, Jean Fouquet — Les Heures d’Étienne Chevalier, Dijon, Faton, 2006, 280 p. (ISBN 2-87844-076-5)
  • Guy Annequin, Jean Fouquet, prince des enlumineurs, 1989

Сылтамалар

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]
Чыганак — https://tt.wikipedia.org/w/index.php?title=Жан_Фуке&oldid=4444951