Николай Клепинин

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Николай Клепинин latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
Җенес ир-ат
Ватандашлык Flag of Russia.svg Русия империясе
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg СССР
Туу датасы 23 декабрь 1869 (4 гыйнвар 1870)
Туу урыны Екатеринбург, Пермь губернасы, Русия империясе
Үлем датасы 28 август 1936(1936-08-28) (66 яшь)
Үлем урыны Акмәсҗит, РСФСР, СССР
Җирләнгән урыны Клепинино[d]
Кардәш Клепинин, Андрей Николаевич[d]
Һөнәр төре туфрак белгече
Эшчәнлек өлкәсе почвоведение[d]
Эш урыны Питырбур император университеты[d] һәм Крымский агротехнологический университет[d]
Әлма-матер Питырбур император университеты[d]
Учёное звание профессор[d]

Николай Николаевич Клепинин ( 23 декабря 1869 [ 4 гыйнвар, 1870 ] ) - Россия һәм Совет туфрак өйрәнүче галим. Профессор (1931). Кырым махсус культуралар институты ректоры (1923).

Биография[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1869 елның 23 декабрендә Екатеринбургта туган [1] . Әтисе - Екатеринбург районы председателе Николай Андреевич Клепинин [2] . Туганы - архитектор Андрей Клепинин һәм Ерак Көнчыгыштагы Приморский күчерү округы башлыгы Борис Клепинин; апасы - актриса Вера Клепинина [3] .

1892-1895 елларда Санкт-Петербург империя университетының физика һәм математика факультетының табигый фәннәр бүлегендә укый, аннары Яңа Александрия авыл хуҗалыгы һәм урман хуҗалыгы институтында укый [1] . Санкт-Петербург университетының Авыл хуҗалыгы кафедрасында профессор А.В. Столетовҗитәкчелегендә эшли. [2] .

Константин Глинка җитәкчелегендәге экспедиция әгъзасы (1897-1898). 1899 - 1902 елларда ул Владимир өлкәсендә земство туфрак галимен өйрәнүче булып эшли. 1903 елда ул Симферопольгә күченә, һәм анда 1918 елга кадәр Таурид өлкәсе земство советы хезмәткәре, туфрак фәннәре лабораториясе башлыгы һәм Кырым табигать белеме партнерлыгы председателе булып эшли. Земство туфрак галимнәре А. П. Чорный һәм А.И.Порхоров белән берлектә ул туфракны өйрәнә һәм Таурид өлкәсе районнары өчен туфрак карталарын төзү эше белән шөгыльләнә [4] . 1906 - 1907 елларда ул "Южный Ведомости" газетасы мөхәррире итеп билгеләнә. 1910 елда ул Таурид фәнни архив комиссиясе әгъзасы итеп билгеләнә .

1918-1921 елларда ул эксперимент бүлеге мөдире, ярдәмчесе, профессор һәм яңа төзелгән Таурид университетының агрохимия кафедрасы мөдире вазифасында була. 1918 елның 29 июлендә ул өлкә земство советы әгъзасы [2] . 1922-1923 елларда - Кырым махсус культуралар институты профессоры һәм ректоры [1] .

Николай Николаевич Клепинин 1936 елның 28 августында Симферопольдә үлә. 1948 елда Ташлы-Кипчак авылы Клепинино дип үзгәртелә. 1980-нче елларда Клепининың гәүдәсе Элита НПО (элеккеге Кырым тәҗрибә станциясе) эшчеләре соравы буенча Клепининода күчереп яңадан күмелә. Клеминин яшәгән Симферопольдәге йортка мемориаль тактаташ куелды [5] . Моннан тыш, Клепинино авылында Николай Николаевич Клепининга һәйкәл куелды .

Фәнни эшчәнлек[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Кырым туфракларын өйрәнү эше белән шөгыльләнә . Таурад провинциясе районнарынең тафрак картасы авторы . 1932 елда ул ярымутравның беренче туфрак картасын туплады . 1912 елда Караби- Яиладагы Бузлук боз мәгарә турында китап яза. [6] .

Гаилә[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Хатыны - Эстер Самойловна Фригоф (1887-1956) [2] [7] .

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

    • Прасолов Л. И. Памяти Николая Николаевича Клепинина (1869—1936) // Почвоведение. — 1936. — Т. 6.
    • Секуров Н. К. Слово о Клепинине-краеведе // П-ов природы. — 1996. — № 1.

Искәрмәләр (үзгәртү)[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. 1,0 1,1 1,2 Клепинин Николай Николаевич – Музей истории Крымского федерального университета имени В. И. Вернадского. 2020-08-21 тикшерелде.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Клепинин Николай Николаевич - Забытые имена Пермской губернии. 2020-08-21 тикшерелде.
  3. Любовь Трайдук. Кисловодская жемчужина. (о Главных нарзанных ваннах в Кисловодске и о семье архитектора А.Н. Клепинина). 2020-08-21 тикшерелде.
  4. Корчинская Н.В. {{{башлык}}}(рус.) // Крымский гуманитарный вестник. — С. 135—138.
  5. Ена В. Г. {{{башлык}}} // Культура народов Причерноморья. — № 31. — С. 13—18.
  6. В. Г. Ена, Ал. В. Ена, Ан. В. Ена. «Открыватели земли Крымской» // Благодатная почва. Педологи XX столетия
  7. РОДОСЛОВНАЯ РОСПИСЬ КЛЕПИНИНЫХ. 2020-08-21 тикшерелде.