Эчтәлеккә күчү

Урия Эдемова

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Урия Эдемова latin yazuında])
Урия Эдемова
Туган 23 апрель 1938(1938-04-23) (88 яшь)
Орлиное[d], Акъяр шәһәр шурасы[d]
Ватандашлыгы  ССРБ
 Украина
Әлма-матер Мирза Олыгбәк исемендәге Үзбәкстан милли университеты
Һөнәре язучы, журналист

Урие Эдемова (кырымтат. Uriye Edemova) — кырымтатар язучысы, СССР Язучылар Берлеге, Украина язучылар милли берлеге әгъзасы[1].

Урие Эдемова 1938 елның 23 апрелендә Байдар үзәнендә, Балаклава шәһәрендә туа. 1944 елда гаилә Үзбәкстанга депортацияләнә һәм Сырдарья өлкәсендә Нәвои исемендәге колхозда яши.[2][3]

Мәктәптән соң Жуковский исемендәге медицина училищесында укый, аны отличие белән тәмамлый. Медицина белеме алгач, хастаханәдә шәфкать туташы булып эшли.

Алга таба Ташкент дәүләт университетының журналистика факультетына укырга керә, аны 1975 елда тәмамлый.

1965 елдан Урие Эдемова «Ленин байрагы» газетасы редакциясендә, аннары Г.Гөләм исемендәге Үзбәк дәүләт нәшриятында эшли.

1971 елдан редактор, ә аннары кырымтатар әдәбияты бүлеге мөдире була.

1992 елда Кырымга күчеп килә һәм Симферопольдәге «Таврия» нәшриятында кырымтатар әдәбияты бүлеге җитәкчесе була[4][5].

Сайланма әсәрләре

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]
  • Кызыл роза (хикәяләр җыентыгы, кырымтатар телендә), Ташкәнт, 1970;
  • Никах балдагы (повесть һәм хикәяләр, кырымтатар телендә), Ташкәнт, 1974;
  • Һәрвакыт минем белән (повесть, кырымтатар телендә), Ташкент, 1977;
  • Язмыш (повесть, кырымтатар телендә), Ташкәнт, 1981;
  • Йөрәк ялкыны (повестьлар, кырымтатар телендә), Ташкәнт, 1985;
  • «Айлы төндә» (Роман, кырымтатар телендә), Симферополь, 2005.[6]

«Проза» номинациясендә Шамил Алядин исемендәге әдәби премия, 2013;[7] «Кырымтатар әдәбиятын үстерүгә керткән өлеше өчен» махсус бүләк, 2020[8][9].

  1. ↑ Едемова Уріє - Clarity Project.
  2. ↑ :: ECONOMY :: ФЕНОМЕН ТРАВМИ В МАЛІЙ ПРОЗІ УРІЄ ЕДЕМОВОЇ(НА МАТ-ЛІ ОПОВІДАННЯ "ANA ALĞIŞI"). әлеге чыганактан 2024-06-18 архивланган. 2026-04-02 тикшерелгән.
  3. ↑ Арнаутова, Айше (2024). Історія розвитку кримськотатарського перекладознавства (з періоду депортації до сьогодення) pp. 23-24. Таврійський національний університет імені В.І. Вернадського.
  4. ↑ біографії видатних кримців.
  5. ↑ "Відрізняємося історією, професійними кадрами, вмінням виживати у кризових ситуаціях" (2011-02-22).
  6. ↑ Юнусов, Ш. Е. (2009). Едемова Уріє (uk).
  7. ↑ Лауреати міжнародних та вітчизняних премій у галузі культури та мистецтва 2013 року. Міністерство культури України (2013).
  8. ↑ Засуджені в Росії журналісти отримали премію «Кримський інжир» у спецномінації «Слова Свободи» (uk) (2022-11-21).
  9. ↑ Читомо (2020-12-28). Літературний конкурс «Кримський Інжир» оголосив переможців (uk).