Эмиль Золя
Навигациягә күчү
Эзләүгә күчү
| Эмиль Золә | |
|---|---|
 | |
| Туган телдә исем | Émile Zola |
| Туган | 2 апрель 1840 Париж, Франция |
| Үлгән | 29 сентябрь 1902 (62 яшь) Париж, Франция |
| Үлем сәбәбе | отравление угарным газом[d] |
| Күмү урыны | Пантеон[d][1] |
| Ватандашлыгы |  Франция |
| Әлма-матер | Сент-Луи лицее[d] |
| Һөнәре | язучы |
| Җефет | Alexandrine Zola[d] |
| Өйдәш | Jeanne Rozerot[d][2] |
| Балалар | Jacques Rozerot[d] һәм Denise Aubert[d] |
| Ата-ана |
|
 | |
 | |
Эмиль Золя (фр. Émile Zola, 2 апрель 1840 - 29 сентябрь 1902, Париж) - Франция язучысы, публицист, сәяси эшлекле.
XIX гасырның реализмның иң күренекле вәкилләренең берсе, натуралист хәрәкәтенең юлбашчысы һәм теоретигы. Франциянең XIX гасырдагы әдәбият тормышының үзәгендә торган.
Аның иң танылган әсәрләре: «Ругон-Маккары», "Париж карыны" («Чрево Парижа»), "Иҗат", "Тозак" ("Западня"), «Жерминаль».