Эчтәлеккә күчү

(12617) Angelusilesius

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/(12617) Angelusilesius latin yazuında])
(12617) Angelusilesius
... хөрмәтенә аталган Ангелус Силезиус[d][1]
Әүвәлгесе (12616) Lochner[2]
Киләсе (12618) Cellarius[2]
Ачучы яки уйлап табучы Корнелис Йоханнес ван Хаутен[d][2][3], Ингрид ван Хаутен-Груневельд[d][2][3] һәм Том Герельс[d][2][3]
Ачыш датасы 17 октябрь 1960[3]
Астраномик ачыш урыны Паломар обсерваториясе[d][3]
Кече планета төркеме Астероидлар билбавы[3]
Ана җисем Кояш
Апоүзәк 2,968 а.б.[4] һәм 2,965396982101 ± 7,2929E−10 а.б.[3]
Периүзәк 2,3108034 а.б.[4] һәм 2,317860951784 ± 1,5437E−9 а.б.[3]
Периүзәк аргументы 321,48073 °[4] һәм 322,05743567366 ± 4,4234E−7 °[3]
Орбита эксцентриты 0,12, 0,1244715[4] һәм 0,122563773796 ± 5,4296E−10[3]
Орбита авышлыгы 8,07348 °[4] һәм 8,061975534055 ± 4,2134999E−8 °[3]
Орбита дәвере 4,29 ел[4] һәм 1568,2169883287 ± 5,7851E−7 тәүлек[3]
Зур ярымкүчәр 2,6393242 а.б.[4] һәм 2,641628966942 ± 6,4966E−10 а.б.[3]
Калка төен озынлыгы 30,50351 °[4] һәм 30,393108099941 ± 2,1018E−7 °[3]
Уртача аномалия 155,04312 °[4] һәм 77,595484273012 ± 6,5232E−7 °[3]
Абсолют йолдыз зурлыгы 13,5[4] һәм 13,66[3]
Альбедо 0,055 ± 0,057[3]
Диаметры 11,185 ± 3,294 km[3]
Чор 21 ноября 2025 года[d][3]
Периастр вакыты 2 460 662,4817871 ± 2,7386E−6 JD[3]
Вакытлыча атамасы 1977 RY[3], 1986 XB2[3] һәм 5568 P-L[3]

(12617) AngelusilesiusКояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан астероид.

1960 елның 17 октябрендә К. Й. ван Хаутен, И. ван Хаутен-Груневельд, Том Герельс тарафыннан Паломар обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «5568 P-L» саналган.

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Шулай ук карагыз

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]