(13250) Danieladucato

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/(13250) Danieladucato latin yazuında])
(13250) Danieladucato
Әүвәлгесе (13249) Marcallen[1]
Киләсе (13251) Viot[1]
Ачучы яки уйлап табучы Андреа Боаттини[d][1][2] һәм Тези, Лучано[d][1][2]
Ачыш датасы 19 июль 1998[2]
Астраномик ачыш урыны Астрономическая обсерватория Пистойезе[d][2]
Кече планета төркеме Астероидлар билбавы[2]
Апоүзәк 2,525 а.б.[3]
Периүзәк 1,9355771 а.б.[3]
Периүзәк аргументы 358,33066 °[3]
Орбита эксцентриты 0,13 һәм 0,1320749[3]
Орбита авышлыгы 3,95035 °[3]
Орбита дәвере 3,33 ел[3]
Зур ярымкүчәр 2,2301201 а.б.[3]
Калка төен озынлыгы 240,0765 °[3]
Уртача аномалия 145,3371 °[3]
Абсолют йолдыз зурлыгы 15,3[3]
Вакытлыча атамасы 1991 LH2[2] һәм 1998 OJ[2]

(13250) DanieladucatoКояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан астероид.

Тарихы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1998 елның 19 июлендә А. Боаттини, Л. Тези тарафыннан Сан Марселло обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1998 OJ» саналган.

Чыганаклар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]