Эчтәлеккә күчү

(18237) Кенфриман

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/(18237) Кенфриман latin yazuında])
(18237) Кенфриман
... хөрмәтенә аталган Кен Фриман[d]
Әүвәлгесе (18236) Bernardburke[1]
Киләсе (18238) Фрэнк Шу[1]
Ачучы яки уйлап табучы Корнелис Йоханнес ван Хаутен[d][1][2], Ингрид ван Хаутен-Груневельд[d][1][2] һәм Том Герельс[d][1][2]
Ачыш датасы 29 сентябрь 1973[2]
Астраномик ачыш урыны Паломар обсерваториясе[d][2]
Кече планета төркеме Астероидлар билбавы[2]
Ана җисем Кояш
Апоүзәк 2,838 а.б.[3] һәм 2,834810902248 ± 1,8541E−9 а.б.[2]
Периүзәк 2,0815068 а.б.[3] һәм 2,087028992003 ± 3,9697E−9 а.б.[2]
Периүзәк аргументы 68,14563 °[3] һәм 69,131716553115 ± 1,7096E−6 °[2]
Орбита эксцентриты 0,15, 0,1538202[3] һәм 0,15193137654 ± 1,1851E−9[2]
Орбита авышлыгы 2,49077 °[3] һәм 2,49017692969 ± 1,5417E−7 °[2]
Орбита дәвере 3,86 ел[3] һәм 1410,0829345452 ± 1,3834E−6 тәүлек[2]
Зур ярымкүчәр 2,4598871 а.б.[3] һәм 2,460919947125 ± 1,6095E−9 а.б.[2]
Калка төен озынлыгы 169,23697 °[3] һәм 169,01847850081 ± 1,3991E−6 °[2]
Уртача аномалия 304,37455 °[3] һәм 298,32489920594 ± 1,331E−6 °[2]
Абсолют йолдыз зурлыгы 15,5[3] һәм 15,63[2]
Альбедо 0,249 ± 0,045[2]
Диаметры 2,216 ± 0,325 km[2]
Чор 21 ноября 2025 года[d][2]
Периастр вакыты 2 461 242,0750198 ± 5,3756E−6 JD[2]
Вакытлыча атамасы 1182 T-2[2] һәм 1999 JP65[2]

(18237) КенфриманКояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан астероид.

1973 елның 29 сентябрендә К. Й. ван Хаутен, И. ван Хаутен-Груневельд, Том Герельс тарафыннан Паломар обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1182 T-2» саналган.

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Шулай ук карагыз

[үзгәртү | вики-текстны үзгәрт]