(1863) Антиной

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/(1863) Антиной latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
(1863) Антиной
... хөрмәтенә аталган Антиной[d]
Әүвәлгесе (1862) Аполлон
Киләсе (1864) Дедал
Ачучы яки уйлап табучы Карл Альвар Виртанен[d][1]
Ачыш датасы 7 март 1948[1]
Астраномик ачыш урыны Ликская обсерватория[d][1]
Кече планета төркеме аполлоны[d][1] һәм Астероидлар билбавы
Ана җисем Кояш
Апоүзәк 3,629 а.б.[2]
Периүзәк 0,8886581 а.б.[2]
Периүзәк аргументы 268,06189 °[2]
Орбита эксцентриты 0,61 һәм 0,6065678[2]
Орбита авышлыгы 18,40014 °[2]
Орбита дәвере 3,39 ел[2]
Зур ярымкүчәр 2,2587327 а.б.[2]
Калка төен озынлыгы 346,44391 °[2]
Уртача аномалия 313,66049 °[2]
Абсолют йолдыз зурлыгы 15,54[2]
Альбедо 0,24
Вакытлыча атамасы 1948 EA[1]

(1863) Антиной (лат. Antinous) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1948 елның 7 мартында Карл Виртанен тарафыннан Сан-Хосе обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1948 EA» саналган.

Чыганаклар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Тышкы сылтамалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]