Эчтәлеккә күчү

(4130) Ramanujan

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/(4130) Ramanujan latin yazuında])
(4130) Ramanujan
... хөрмәтенә аталган Сриниваса Рамануджан Айенгор[d]
Әүвәлгесе (4129) Richelen[1]
Киләсе (4131) Стасик[1]
Ачучы яки уйлап табучы Rajgopalan Rajamohan[d][1][2]
Ачыш датасы 17 февраль 1988[2]
Астраномик ачыш урыны Обсерватория Вайну Баппу[d][3]
Кече планета төркеме Астероидлар билбавы[2]
Ана җисем Кояш
Апоүзәк 3,167 а.б.[4] һәм 3,165621756391 ± 1,003E−9 а.б.[2]
Периүзәк 2,9440717 а.б.[4] һәм 2,943970500943 ± 1,6102E−9 а.б.[2]
Периүзәк аргументы 46,09602 °[4] һәм 57,647308827646 ± 9,5910001E−7 °[2]
Орбита эксцентриты 0,04, 0,0365154[4] һәм 0,036279222264 ± 4,0973E−10[2]
Орбита авышлыгы 9,782 ± 0,001 °, 9,79683 °[4] һәм 9,775181571837 ± 2,8757E−8 °[2]
Орбита дәвере 5,34 ел[4] һәм 1950,1668697893 ± 9,2679E−7 тәүлек[2]
Әйләнү периоды 5,94164 сәг[2]
Зур ярымкүчәр 3,0556501 а.б.[4] һәм 3,054796128667 ± 9,6784E−10 а.б.[2]
Калка төен озынлыгы 175,19485 °[4] һәм 174,89550751427 ± 1,6351E−7 °[2]
Уртача аномалия 229,95154 °[4] һәм 301,12342186813 ± 1,1523E−6 °[2]
Абсолют йолдыз зурлыгы 12,3[4] һәм 12,46[2]
Альбедо 0,095 ± 0,012[2]
Диаметры 12,847 ± 0,164 km[2]
Чор 21 ноября 2025 года[d][2]
Периастр вакыты 2 461 319,4420891 ± 6,3679E−6 JD[2]
Вакытлыча атамасы 1978 GU1[2], 1979 OF[2], 1983 HU1[2], 1985 PU1[2] һәм 1988 DQ1[2]

(4130) Ramanujan (лат.  Ramanujan) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

1988 елның 17 февралендә R. Rajamohan тарафыннан Кавалур обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1988 DQ1» саналган.

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Тышкы сылтамалар

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Шулай ук карагыз

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]