(4999) ПДК

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/(4999) ПДК latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
(4999) ПДК
Әүвәлгесе (4998) Кабасима
Киләсе (5000) МАУ
Ачучы яки уйлап табучы Эльст, Эрик Вальтер[d][1]
Ачыш датасы 2 февраль 1987[1]
Астраномик ачыш урыны Обсерватория Ла-Силья[d][1]
Кече планета төркеме Астероидлар билбавы[1]
Апоүзәк 3,135 а.б.[2]
Периүзәк 2,8933129 а.б.[2]
Периүзәк аргументы 343,98246 °[2]
Орбита эксцентриты 0,04 һәм 0,0401654[2]
Орбита авышлыгы 10,47517 °[2]
Орбита дәвере 5,23 ел[2]
Зур ярымкүчәр 3,0143868 а.б.[2]
Калка төен озынлыгы 155,94293 °[2]
Уртача аномалия 357,95545 °[2]
Абсолют йолдыз зурлыгы 12,1[2]
Вакытлыча атамасы 1966 CZ[1] һәм 1987 CJ[1]

(4999) ПДК (лат.  MPC) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1987 елның 2 февралендә Эрик Эльст тарафыннан Ла-Силья обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1987 CJ» саналган.

Чыганаклар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Тышкы сылтамалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]