GSC2214-1198

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/GSC2214-1198 latin yazuında])
GSC2214-1198
Каталог коды HIP 107864[1], 2MASS J21511102+2851504[2], GSC 02214-01198[2], BD+28 4211[1], GCRV 72548[1], HIC 107864[1], JP11 97[1], TD1 30949[1], TYC 2214-1198-1[1], UBV 18719[1], UBV M 1808[1], uvby98 002804211[1] һәм Gaia DR2 1897151272994229120[1]
Йолдызлык Пегас йолдызлыгы[3]
Җирдән ераклык 113,608 ± 1,4017 парсек[4]
Параллакс 8,8022 ± 0,1086 миллисекунда дуги[4]
Склонение собственного движения −56,851 ± 0,187 миллиарксекунд в год[4]
Прямое восхождение собственного движения −34,728 ± 0,183 миллиарксекунд в год[4]
Радиаль тизлек −12 km/s[5]
Спектраль сыйныф sdO2VIIIHe5[6]
Күренмә йолдызча зурлык 10,58 ± 0,05[7]
Металличность −0,58[8]
Чор J2000.0[d][4]
Туры калкулык 327,79592537746 °[4]
Авышлык 28,863990580803 °[4]
Нәтиҗәле температура 82 000 K[8]
Өслек гравитациясе 1 600 000 сантиметр на секунду в квадрате[8]

GSC2214-1198Пегас йолдызлыгы[3]нда урнашкан sdO2VIIIHe5[6] спектраль класслы химик пекуляр йолдыз, күренмә йолдызча зурлыгы 10,58 ± 0,05[7] тәшкил итә.

Шул ук спектраль класслы гадәти йолдызлардан спектрдагы мөһим үзенчәлекләре белән аерылып тора.[9] Әлеге химик пекуляр йолдыз баш эзлеклелек янучы йолдызлары арасында урнашкан.[10][11]

Гадәттә, баш эзлеклелек кайнар йолдызларында күзәтелә торган өслекнең аерым составы йолдыз барлыкка килгәннән соңгы процесслардан гыйбарәт дип санала.[12] Бу процесслар кайбер элементларны, аерым алганда, He, N һәм O, атмосфераның түбән катламнарында утырырга мәҗбүр итә, шул ук вакытта Mn, Sr, Y һәм Zr кебек башка элементлар эчтән тышка таба очалар, нәтиҗәдә, спектраль үзенчәлекләр күзәтелә. Йолдызның үзәге һәм йолдызның төп составы нормаль химик катнашмаларга ия, моның шулай булуын йолдызны барлыкка китергән газ болытлары составы чагылдыра.[13] Мондый диффузия һәм левитация, ягъни каты яки сыек таяныч өслегенә кагылмыйча, киңлектә очып гравитацияне җиңү барсын[14] һәм барлыкка килгән катламнар кагылгысыз булып калсын өчен, йолдыз атмосферасы конвекция өчен шактый тотрыклы булырга тиеш. Мондый тотрыклылыкны барлыкка китерә торган механизм булып гадәти булмаган зур магнит кыры тора, һәм ул, гадәттә, әлеге типтагы йолдызларда күзәтелә.[15]

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 4211 SIMBAD Astronomical Database
  2. 2,0 2,1 SIMBAD Astronomical Database
  3. 3,0 3,1 VizieR
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Gaia Data Release 2 / Data Processing and Analysis Consortium, European Space Agency — 2018.
  5. Greenstein J. L. The luminosity of the blue star BD +28 4211 // Publications of the Astronomical Society of the PacificUniversity of Chicago Press, 1952. — ISSN 0004-6280; 1538-3873doi:10.1086/126486
  6. 6,0 6,1 C. Simon Jeffery, Heber U. An MK-like system of spectral classification for hot subdwarfs // Astron. Astrophys. / T. ForveilleEDP Sciences, 2013. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846doi:10.1051/0004-6361/201219433
  7. 7,0 7,1 Bastian U., Fabricius C. The Tycho-2 catalogue of the 2.5 million brightest stars // Astron. Astrophys. / T. ForveilleEDP Sciences, 2000. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  8. 8,0 8,1 8,2 Fontaine G., Brassard P. A Non-LTE analysis of the hot subdwarf O star BD+28{deg}4211. I. The UV spectrum // The Astrophysical Journal LettersIOP Publishing, 2013. — ISSN 2041-8205; 2041-8213doi:10.1088/0004-637X/773/2/84arXiv:1306.3457
  9. Michaud, G. Astrophysical Journal, vol 160, p 641, 1970(ингл.)
  10. Preston, George. Annual Review of Astronomy and Astrophysics, vol 12, p 257, 1974.
  11. Д. А. Франк-Каменецкий, А. В. Тутуков. Звезды.
  12. Michaud, Georges (1970). Diffusion Processes in Peculiar a Stars. Astrophysical Journal. 160: 641.
  13. Preston, G. W (1974). The chemically peculiar stars of the upper main sequence. Annual Review of Astronomy and Astrophysics. 12: 257–277.
  14. E. H. Brandt. Levitation in Physics. Science 243, 349 (1989).
  15. Kochukhov, O; Bagnulo, S (2006). Evolutionary state of magnetic chemically peculiar stars. Astronomy & Astrophysics. 450 (2): 763.

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Renson P., Manfroid J., General catalogue of Ap, HgMn and Am stars, 2009, A&A...498..961(ингл.)
  • Bychkov, V. D; Bychkova, L. V; Madej, J (2009). Catalogue of averaged stellar effective magnetic fields - II. Re-discussion of chemically peculiar a and B stars. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 394 (3): 1338.(ингл.)
  • McClure, R. D (1985). The carbon and related stars. Journal of the Royal Astronomical Society of Canada. 79: 277(ингл.)
  • Gomez, A. E; Luri, X; Grenier, S; Figueras, F; North, P; Royer, F; Torra, J; Mennessier, M. O (1998). The HR-diagram from HIPPARCOS data. Absolute magnitudes and kinematics of BP - AP stars. Astronomy and Astrophysics. 336: 953.(ингл.)

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]