NGC 4137
| NGC 4137 | |
|---|---|
| Каталог коды | NGC 4137[1], 2MASX J12091745+4405242[1], MCG+07-25-033[1], PGC 38619[1], UGC 7135[1], Z 215-36[1], UZC J120917.5+440524[1], Z 1206.8+4421[1], SDSS J120917.50+440524.6[1], NVSS J120917+440521[1], LEDA 38619[1] һәм Gaia DR2 1539139055651488000[1] |
| Ачучы яки уйлап табучы | Эдуард Стефан[d] |
| Ачыш датасы | 4 май 1881 |
| Йолдызлык | Тазылар йолдызлыгы[d][2] |
| Кызыл тайпылыш | 0,03722 ± 2,0E−5[3] |
| Склонение собственного движения | −0,251 ± 1,432 миллиарксекунд в год[4] |
| Прямое восхождение собственного движения | 2,029 ± 1,452 миллиарксекунд в год[4] |
| Радиаль тизлек | 10 951 km/s[3] |
| Галактиканың морфологик төре | SBc һәм S[5] |
| Күренмә йолдызча зурлык | 14,34[6] |
| Чор | J2000.0[d][4] |
| Туры калкулык | 182,32295394701 °[4] |
| Авышлык | 44,090160585336 °[4] |
NGC 4137 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.
Тарихы
[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]Әлеге галактика 1881 елда Франция астрономы Эдуард Стефан[d] тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 80.01 см (31.5 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]
Чыганаклар
[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]- Мәгълүмат инглиз һәм француз телендәге Яңа гомуми каталог төп нөсхасеннән алынган
- Мәгълүмат(ингл.) Төзәтелгән Яңа гомуми каталогтан алынган
- SIMBAD(ингл.)
- VizieR(ингл.)
- NASA/IPAC Extragalactic Database(ингл.)
- WikiSky-da NGC 4137: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Водород α, X-Ray, Астрофото, Харита, Рәсем
Искәрмәләр
[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 4137 SIMBAD Astronomical Database
- ↑ VizieR
- 1 2 Pérez-Ràfols I., Finley H., Montero-Dorta A. D. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey // The Astrophysical Journal: Supplement Series — AAS, 2012. — ISSN 0067-0049; 1538-4365 — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
- 1 2 3 4 5 Collaboration G. Gaia Data Release 2 // VizieR Online Data Catalog / Data Processing and Analysis Consortium, European Space Agency — VizieR, 2018. — doi:10.26093/CDS/VIZIER.1345
- ↑ Masters K. L., Schawinski K., Mosleh M. et al. Galaxy Zoo: passive red spirals // Mon. Not. R. Astron. Soc. / D. Flower — OUP, 2010. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.16503.X — arXiv:0910.4113
- ↑ M.-P. Véron-Cetty, P. Véron A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition // Astron. Astrophys. / T. Forveille — EDP Sciences, 2010. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
- ↑ NGC/IC (English). NGC 4137.
Шулай ук карагыз
[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]NGC 4113 | NGC 4114 | NGC 4115 | NGC 4116 | NGC 4117 | NGC 4118 | NGC 4119 | NGC 4120 | NGC 4121 | NGC 4122 | NGC 4123 | NGC 4124 | NGC 4125 | NGC 4126 | NGC 4127 | NGC 4128 | NGC 4129 | NGC 4130 | NGC 4131 | NGC 4132 | NGC 4133 | NGC 4134 | NGC 4135 | NGC 4136 | NGC 4137 | NGC 4138 | NGC 4139 | NGC 4140 | NGC 4141 | NGC 4142 | NGC 4143 | NGC 4144 | NGC 4145 | NGC 4146 | NGC 4147 | NGC 4148 | NGC 4149 | NGC 4150 | NGC 4151 | NGC 4152 | NGC 4153 | NGC 4154 | NGC 4155 | NGC 4156 | NGC 4157 | NGC 4158 | NGC 4159 | NGC 4160 | NGC 4161 | NGC 4162