Иван Бунин
Күренеш
| Иван Бунин | |
|---|---|
| Туган телдә исем | Иван Алексеевич Бунин |
| Әйтелеш | |
| Туган | 22 октябрь 1870 Воронеж |
| Үлгән | 8 ноябрь 1953 (83 яшь) Париж, Франция |
| Үлем сәбәбе | миокард инфаркты |
| Күмү урыны | Сент-Женевьев-де-Буа зираты[d] |
| Милләт | рус |
| Ватандашлыгы | |
| Һөнәре | язучы, тәрҗемәче, шагыйрь, прозачы, драматург, нобелиат |
| Җефет | Анна Николаевна Цакни[d] һәм Вера Николаевна Муромцева-Бунина[d] |
| Кардәшләр | Бунин, Юлий Алексеевич[d] |
Иван Алексей улы Бунин (рус. Иван Алексеевич Бунин, 1870 елның 10 (22) октябре, Воронеж — 1953 елның 8 ноябре) — рус шагыйре, язучысы, академик (1909), Нобель бүләге лауреаты.
Лирик әсәрләрдә рус әдәбиятының классик традицияләрен күрсәткән, иң танылган әсәрләре: «Антоновские яблоки», «Деревня», 1910, «Суходол», 1911, «Господин из Сан-Франциско», 1915. Октябрь Революциясен танымаган һәм кискен тәнкыйтьләгән: «Окаянные дни» (1918) .
Чыганаклар
[үзгәртү | вики-текстны үзгәрт]- Иван Бунин Әсәрләре Викиханәдә
- Захаров Н. В. Бунин Иван Алексеевич // Электронная энциклопедия «Мир Шекспира».
- Ivan Bunin in Literary Encyclopedia (2008)
