Павел Горчаковский

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Павел Горчаковский latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
Җенес ир-ат
Ватандашлык Flag of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1954–1991).svg РСФСР
Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Россия
Туу датасы 3 гыйнвар 1920(1920-01-03)
Туу урыны Красноярск, Янәсәй губернасы, Россия Совет Федератив Социалистик Республикасы[d]
Үлем датасы 4 июнь 2008(2008-06-04) (88 яшь)
Үлем урыны Екатеринбург, Россия
Җирләнгән урыны Широкая-Речка зираты[d]
Һөнәр төре эколог
Эшчәнлек өлкәсе геоботаника[d] һәм Экология
Эш урыны Институт экологии растений и животных УрО РАН[d]
Әлма-матер Сибирский государственный технологический университет[d]
Гыйльми дәрәҗә профессор, РФА әгъза-корреспонденты[d] һәм РФА академигы[d]
Академик дәрәҗә биология фәннәре докторы[d] һәм 1953 ел
Бүләкләр
РСФСР атказанган фән эшлеклесе орден Почёта

Горчаковский Павел Леонидович (3 гыйнвар 1920, Красноярск, Енисей губернасы — 4 июнь 2008, Екатеринбург) — ССРБ һәм Русия геоботанигы, ботаника, эколог. Биология фәннәре докторы, Җаек дәүләт университетының ботаника кафедрасы профессоры, РФА Җаек бүлекчәсе үсемлекләр һәм хайваннар экологиясе институтының төп гыйльми хезмәткәре. РФА академигы (1994 елдан, 1990 елдан әгъза-корреспонденты). РСФСР-ның атказанган фән эшмәкәре (1981).

Рус ботаника җәмгыйәтенең,Чехия һәм Словакия ботаника җәмгыйәтләренең, фитоценозларның халыкара берлегенең (Алмания), француз телле (Франция) фитоценологлар ассоциациясенең мактаулы әгъзасы.

Биографиясе[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Павел Леонидович Горчаковский 1940 елда Себер урман техник институтын тәмамлый.

1945-1958 елларда — Җаек урман техник институтында кафедра мөдире. Биология фәннәре кандидаты (1945), 1945 елда Иркутск университетында «Фитоценотический строй и флористические особенности пихтовых лесов Восточного Саяна» темасына кандидатлык диссертациясе яклый. 1953 елдан Биология фәннәре докторы дәрәҗәсенә дәгъва итеп, «Растительность верхних поясов гор Урала» темасына диссертация яклый. 1954 елда профессор дәрәҗәсе бирелә.

1950 елда Бөтен Союз ботаника җәмгыйәтенең Свердловск бүлеген оештыра (хәзер — Рус ботаника җәмгыяте), 2007 елга кадәр аның башлангыч рәисе булып тора.

1956-1992 елларда — Җаек дәүләт университетының ботаника кафедрасы профессоры

1958-1988 елларда — ССРБ Русия Фәннәр академиясе Җаек филиалының, ССРБ ФА Җаек гыйльми үзәгенең, Русия Фәннәр академиясе Җаек бүлегенең үсемлекләр һәм хайваннар экологиясе институтында лаборатория мөдире; 1989 елдан — баш тикшеренүче.

Екатеринбургта Широкореченское зиратында җирләнә.

Фәнни эшчәнлеге[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

400-дән артык публикацияләр, шул исәптән геоботаника, үсемлекләр экологиясе, Җаек үсемлекләр тонъясының тарихи фитогеографик һәм аны саклау буенча 12 монография авторы. [1].

Ботаник-филоолог мәктәбен оештыручы, аның укучылары арасында 50-нән артык фән кандидаты һәм 14 фән докторы бар.[2].

Награда һәм премияләре[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Хөрмтәт Билгесе ордены (1999) — ватан фәнен үстерүгә зур өлеш индерүе, квалификацияле кадрлар әзерләве өчен һәм Русия елда ссср Фәннәр академиясенең 275 еллыгы күрә[3]
  • РСФСР-ның атказанган фән эшмәкәре (1981)
  • В. Н. Сукачев исемендәге бүләк (2001) — геоботаника һәм үсемлекләр экология проблемалары буенча эшләр сериясе өчен

Хәтер[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

П. Л.Горчаковский хөрмәтенә Поляр яны Уралның түбәләрнең берсе һәм өч тер үсемлек атала (Горьковский астрал, Горьковский манжеткасын, Горьковский ястребинка).

Төп гыйльми хезмәтләре[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Растения европейских широколиственных лесов на восточном пределе их ареала, 1968.
  • Основные проблемы исторической фитогеографии Урала. — Свердловск, 1969.
  • Широколиственные леса и их место в растительном покрове Южного Урала, 1972.
  • Растительный мир высокогорного Урала. — М., 1975.
  • Редкие и исчезающие растения Урала и Приуралья, (1982), совместно с Е. А. Шуровой.
  • Фитоиндикация условий среды и природных процессов в высокогорьях. — М., 1985 (Соавт. Шиятов С. Г.).
  • Лесные оазисы Казахского мелкосопочника / АН СССР УНЦ. Ин-т экологии растений и животных. — М.: Наука, 1987. — 160 с.
  • Антропогенная трансформация и восстановление продуктивности луговых фитоценозов. — Екатеринбург, 1999. — 156 с.
  • Karte der natürlichen Vegetation Europas = Map of the Natural Vegetation of Europe. Mabstab/Scale 1:2500000. Legende/Legend. — Bonn-Bad Godesberg, 2000. — 153 p.+XVI. — In collab.: P. Gorčakovskij et al.
  • Ural // Gebirge der Erde: Landschapt, Klima, Pflanzenwelt / Gesamtred. C. A. Burga. — Stuttgart: Ulmer, 2004. — S. 135—143.
  • Фиторазнообразие Ильменского заповедника в системе охраны и мониторинга. — Екатеринбург: Гощицкий, 2005. — 192 c. — Соавт.: Золотарева Н. В., Коротеева Е. В., Подгаевская Е. Н.

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Ученые Уральского научного центра Академии наук ССРБ. — Свердловск, 1987.
  • Краснопольский А. В. Отечественные географы (1917 - 1992): Биобиблиографический справочник (в 3-х томах) / Под ред. проф. С. Б. Лаврова; РАН, Русское географическое общество — СПб.: Б.и., 1993. — К. 1 (А—К). — Б. 233-234. — 492 б. — 1000 экз. (в пер.)

Сылтамалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]