NGC 2101

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/NGC 2101 latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
NGC 2101
Сурәт
Каталог коды NGC 2101[1], PGC 17793[1], IRAS 05451-5206[1], ESO 205-1[1], IRAS F05452-5206[1], HIPASS J0546-52[1], 6dFGS gJ054623.0-520523[1], AM 0545-520[1], ESO-LV 205-0010[1], SGC 054515-5206.4[1], PSCz Q05451-5206[1] һәм LEDA 17793[1]
Ачучы яки уйлап табучы Джон Гершель[d]
Ачыш датасы 9 гыйнвар 1837
Йолдызлык Рәссам йолдызлыгы[d][2]
Кызыл тайпылыш 0,004009 ± 3,3E−5 һәм 0,004016 ± 7,0E−6[3]
Җирдән ераклык 16,1 мегапарсек[4]
Радиаль тизлек 1204 километр в секунду[5]
Галактиканың морфологик төре IBm/P һәм Im[6]
Күренмә йолдызча зурлык 13,1
Чор J2000.0[d][7]
Туры калкулык 86,59625 °[7]
Авышлык −52,08917 °[7]

NGC 2101Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Әлеге галактика 1837 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 2101 SIMBAD Astronomical Database
  2. VizieR
  3. Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989.
  4. Meurer G. R., Oey M. S., B. Koribalski et al. The Survey for Ionization in Neutral Gas Galaxies. I. Description and Initial Results // The Astrophysical Journal: Supplement Series — 2006. — ISSN 0067-0049; 1538-4365doi:10.1086/504685arXiv:astro-ph/0604444
  5. Sadler E. M., Colless M., Frankcombe L. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures // Mon. Not. R. Astron. Soc. / D. FlowerOUP, 2009. — ISSN 0035-8711; 1365-2966doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.XarXiv:0903.5451
  6. Herrmann K. A., Hunter D. A., Elmegreen B. G. Surface brightness profiles of dwarf galaxies. II. Color trends and mass profiles // Astron. J. / J. G. III, E. VishniacIOP Publishing, American Astronomical Society, University of Chicago Press, AIP, 2016. — ISSN 0004-6256; 1538-3881doi:10.3847/0004-6256/151/6/145arXiv:1606.00867
  7. 7,0 7,1 7,2 Lauberts A. The ESO/Uppsala Survey of the ESO(B) Atlas — 1982.
  8. NGC/IC (English). NGC 2101.

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]