NGC 2389
| NGC 2389 | |
|---|---|
| Каталог коды | NGC 2389[1], 2MASX J07290464+3351395[1], IRAS F07258+3357[1], MCG+06-17-011[1], PGC 21109[1], UGC 3872[1], Z 177-24[1], Z 0725.8+3357[1], UZC J072904.7+335139[1], LEDA 21109[1], Gaia DR2 893529978427097856[1], WN B0725.8+3357[1], NVSS J072904+335137[1], 7C 072548.79+335743.00[1] һәм [DC78] UGC 3872[1] |
| Ачучы яки уйлап табучы | Уильям Гершель[d] |
| Ачыш датасы | 5 февраль 1788 |
| Йолдызлык | Җәүза йолдызлыгы[2] |
| Кызыл тайпылыш | 0,013169 ± 1,3E−5[3] |
| Җирдән ераклык | 70,47 мегапарсек[4] |
| Радиаль тизлек | 3942 km/s[4] |
| Галактиканың морфологик төре | Sc[1] |
| Күренмә йолдызча зурлык | 12,7 |
| Чор | J2000.0[d][5][6] |
| Туры калкулык | 112,26934063536 °[5] һәм 112,2689 °[6] |
| Авышлык | 33,86095035027 °[5] һәм 33,8603 °[6] |
NGC 2389 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.
Тарихы
[үзгәртү | вики-текстны үзгәрт]Әлеге галактика 1788 елда инглиз астрономы Уильям Гершель[d] тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]
Чыганаклар
[үзгәртү | вики-текстны үзгәрт]- Мәгълүмат инглиз һәм француз телендәге Яңа гомуми каталог төп нөсхасеннән алынган
- Мәгълүмат(ингл.) Төзәтелгән Яңа гомуми каталогтан алынган
- SIMBAD(ингл.)
- VizieR(ингл.)
- NASA/IPAC Extragalactic Database(ингл.)
- WikiSky-da NGC 2389: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Водород α, X-Ray, Астрофото, Харита, Рәсем
Искәрмәләр
[үзгәртү | вики-текстны үзгәрт]- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 2389 SIMBAD Astronomical Database
- ↑ VizieR
- ↑ Paturel G. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 — 2002.
- ↑ 4,0 4,1 R. Brent Tully Cosmicflows-3 // Astron. J. / J. G. III, E. Vishniac — NYC: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Collaboration G. Gaia Data Release 2 // (untranslated) / Data Processing and Analysis Consortium, European Space Agency — VizieR, 2018.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 Perley R. A. The NRAO VLA Sky Survey // Astron. J. / J. G. III, E. Vishniac — NYC: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1998. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/300337
- ↑ NGC/IC (English). NGC 2389.
Шулай ук карагыз
[үзгәртү | вики-текстны үзгәрт]NGC 2365 | NGC 2366 | NGC 2367 | NGC 2368 | NGC 2369 | NGC 2370 | NGC 2371 | NGC 2372 | NGC 2373 | NGC 2374 | NGC 2375 | NGC 2376 | NGC 2377 | NGC 2378 | NGC 2379 | NGC 2380 | NGC 2381 | NGC 2382 | NGC 2383 | NGC 2384 | NGC 2385 | NGC 2386 | NGC 2387 | NGC 2388 | NGC 2389 | NGC 2390 | NGC 2391 | NGC 2392 | NGC 2393 | NGC 2394 | NGC 2395 | NGC 2396 | NGC 2397 | NGC 2398 | NGC 2399 | NGC 2400 | NGC 2401 | NGC 2402 | NGC 2403 | NGC 2404 | NGC 2405 | NGC 2406 | NGC 2407 | NGC 2408 | NGC 2409 | NGC 2410 | NGC 2411 | NGC 2412 | NGC 2413 | NGC 2414