Евгений Барсуков

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Евгений Барсуков latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
Җенес ир-ат
Ватандашлык Flag of the Soviet Union.svg СССР
Хезмәт итүе СССР
Туу датасы 28 март 1866(1866-03-28)
Туу урыны Смоленск, Россия империясе
Үлем датасы 21 гыйнвар 1957(1957-01-21)[1] (90 яшь)
Үлем урыны Рига, Латыш Сәвит Сатсиялислар Җөмһүрияте, СССР
Җирләнгән урыны кладбище Райниса[d]
Һөнәр төре хәрби хезмәткәр
Әлма-матер Генераль штаб академиясе[d]
Академик дәрәҗә хәрби фәннәр дуктыры[d]
Хәрби дәрәҗә генерал-майор[d]
Сугыш Беренче бөтендөнья сугышы һәм Русия ватандашлар сугышы
Гаскәр төре артиллерия[d]
Бүләкләр
Сталин мөкәфәте Кызыл Байрак ордены Ленин ордены Хезмәт Кызыл Байрак ордены орден Святой Анны II степени орден Святого Станислава II степени орден Святого Владимира IV степени

Евгений Захарович Барсуков ( 28 март, 1866, Смоленск - 12 гыйнвар, 1957, Рига ) - Русия һәм совет хәрби лидеры, галим, артиллерия генерал-майоры (1944), хәрби фәннәр докторы, профессор, Артиллерия фәннәре академиясенең хакыйкый әгъзасы.

Биографиясе[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Гомуми белемен Орел Бахтин кадетлар корпусында ала. 1885 елда ул Александр хәрби училищесын тәмамлый һәм 25-нче артиллерия бригадасына кече офицер итеп җибәрелә. 1888 елда лейтенант дәрәҗәсенә күтәрелә. 1895 елдан штаб капитаны . Шул ук елда ул Николаев Генераль штаб академиясен тәмамлый. 1898 елдан капитан Барсуков Тверь кавалерия училищесында укыта.

1899 елдан ул Төп артиллерия идарасында хезмәт итә. 1905 елдан подполковник. 1908 елның 6 декабрендә хезмәттә каһарманлыгы өчен аны полковник дәрәҗәсенә күтәрәләр [2] . 1910-1915 елларда - артиллерия генерал-инспекторы янындагы йөкләмәләр өчен канцелярия эшләре җитәкчесе, Төп артиллерия идарасының артиллерия комитеты, артиллерия уставларын һәм кулланмаларын төзү буенча комиссияның һәм Генштабның Баш идарәсе янындагы армияне үзгәртеп кору буенча комиссия әгъзасы була. Шул ук вакытта ул офицер артиллерия мәктәбендә укыта. 1915 елның 6 декабрендә хезмәттәге каһарманлыгы өчен генерал- майор дәрәҗәсенә күтәрелә[3] .

Беренче бөтендөнья сугышында, 1916 елның 5 гыйнварындагы иң югары боерык белән генерал-майор Барсуков Югары баш командующий янындагы Артиллерия кыр генерал-инспекторы идарәсе башлыгы итеп билгеләнә [4], махсус билгеләнештәге авыр артиллерияны оештыру буенча комиссия рәисе (ТАОН) була.

1917 елның Октябрь инкыйлабынан соң ул Совет хакимияте ягына чыга. 1918 елның апреленнән Эшче-крестьян Кызыл Гаскәрендә пәрдә отрядларының Көнбатыш бүлегенең артиллерия инспекторы, сентябрьдән - пәрдә отрядларының Көнбатыш бүлеге ликвидацияләү комиссиясе рәисе һәм Көнбатыш оборона районының хәрби җитәкчесе ярдәмчесе, октябрьдән - Көнбатыш Армия командиры ярдәмчесе, 1918 елның декабреннән 1919 елның октябренә кадәр - Көнбатыш округы хәрби җитәкчесе.

1924 елның октябреннән ул Хәрби-тарихи бүлектә (1925 елның февралендә Сугыш тәҗрибәсен өйрәнү һәм куллану идарасына үзгәртелә), 1926 елның июлендә - Кызыл Армия штабының Фән һәм хокук бүлегендә махсус йөкләмәләр башкара.

1932 елның маеннан - Кызыл Армия штабы карамагында. 1934 елның 22 июлендә ул хезмәттән азат ителә.

1944 елның сентябреннән отставкадагы артиллерия генерал-майоры.

Ригада Райнис зиратында җирләнгән.

Бүләкләре[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

СССР
Россия империясе
  • 2 нче дәрәҗә Изге Станислав ордены, (1904)
  • 2 нче дәрәҗә Изге Анна ордены (1906)
  • 4 нче дәрәҗә Изге Владимир ордены (1912)

Хезмәтләре[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. Барсуков Евгений Захарович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / мөхәррир А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  2. Список полковникам по старшинству. Часть I, II и III. Составлен по 1-е марта 1911 г. — Санкт-Петербург, 1911. С. 907
  3. Список генералам по старшинству. Исправлен по 10 июля 1916 г. — Пг. — 1916. с. 174
  4. Приказы о чинах военных 1916 года. — СПб., 1916
  5. Указ Президиума Верховного Совета СССР от 31 марта 1941 года опубликованный в газете «Известия» № 76 (7452) от 1 апреля 1941 года

Сылтамалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]