HD10646

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/HD10646 latin yazuında])
HD10646
Каталог коды HD 10646[1], HIP 8048[1], SAO 167252[1], GSC 06431-00758[1], 2MASS J01432029-2924491[1], CD-30 585[1], CPD-30 196[1], HIC 8048[1], PPM 244241[1], TYC 6431-758-1[1], uvby98 100010646[1], YZ 119 614[1] һәм Gaia DR1 5023246930239591040[1]
Йолдызлык Сынчы йолдызлыгы[d][2]
Параллакс 1,82 ± 0,74 миллисекунда дуги[3] һәм 1,82 ± 0,74 миллисекунда дуги[3]
Склонение собственного движения −10,262 ± 0,063 миллиарксекунд в год[3]
Прямое восхождение собственного движения 14,659 ± 0,065 миллиарксекунд в год[3]
Радиаль тизлек 0,6 km/s[4]
Спектраль сыйныф A9V[5]
Күренмә йолдызча зурлык 10,35 ± 0,03[6]
Металличность 0,24[4]
Чор J2000.0[d][3]
Туры калкулык 25,83462042 °[3]
Авышлык −29,41368139 °[3]
Нәтиҗәле температура 7316 K[4]
Өслек гравитациясе 31 600 сантиметр на секунду в квадрате[4]

HD10646Сынчы йолдызлыгы[d][2]нда урнашкан A9V[5] спектраль класслы химик пекуляр йолдыз, күренмә йолдызча зурлыгы 10,35 ± 0,03[6] тәшкил итә.

Шул ук спектраль класслы гадәти йолдызлардан спектрдагы мөһим үзенчәлекләре белән аерылып тора.[7] Әлеге химик пекуляр йолдыз баш эзлеклелек янучы йолдызлары арасында урнашкан.[8][9]

Гадәттә, баш эзлеклелек кайнар йолдызларында күзәтелә торган өслекнең аерым составы йолдыз барлыкка килгәннән соңгы процесслардан гыйбарәт дип санала.[10] Бу процесслар кайбер элементларны, аерым алганда, He, N һәм O, атмосфераның түбән катламнарында утырырга мәҗбүр итә, шул ук вакытта Mn, Sr, Y һәм Zr кебек башка элементлар эчтән тышка таба очалар, нәтиҗәдә, спектраль үзенчәлекләр күзәтелә. Йолдызның үзәге һәм йолдызның төп составы нормаль химик катнашмаларга ия, моның шулай булуын йолдызны барлыкка китергән газ болытлары составы чагылдыра.[11] Мондый диффузия һәм левитация, ягъни каты яки сыек таяныч өслегенә кагылмыйча, киңлектә очып гравитацияне җиңү барсын[12] һәм барлыкка килгән катламнар кагылгысыз булып калсын өчен, йолдыз атмосферасы конвекция өчен шактый тотрыклы булырга тиеш. Мондый тотрыклылыкны барлыкка китерә торган механизм булып гадәти булмаган зур магнит кыры тора, һәм ул, гадәттә, әлеге типтагы йолдызларда күзәтелә.[13]

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 10646 SIMBAD Astronomical Database
  2. 2,0 2,1 VizieR
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 C. Dafonte, E. Masana, C. Fabricius et al. Gaia Data Release 1. Summary of the astrometric, photometric, and survey properties // Astron. Astrophys. / T. ForveilleEDP Sciences, 2016. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846doi:10.1051/0004-6361/201629512arXiv:1609.04172
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Frebel A., Rossi S., Lee Y. S. et al. Bright metal-poor stars from the Hamburg/ESO Survey. II. A chemodynamical analysis // Astrophys. J. / E. VishniacIOP Publishing, 2017. — ISSN 0004-637X; 1538-4357doi:10.3847/1538-4357/835/1/81arXiv:1611.03762
  5. 5,0 5,1 Houk N. Catalogue of two-dimensional spectral types for the HD stars, Vol. 3 — 1982.
  6. 6,0 6,1 Bastian U., Fabricius C. The Tycho-2 catalogue of the 2.5 million brightest stars // Astron. Astrophys. / T. ForveilleEDP Sciences, 2000. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  7. Michaud, G. Astrophysical Journal, vol 160, p 641, 1970(ингл.)
  8. Preston, George. Annual Review of Astronomy and Astrophysics, vol 12, p 257, 1974.
  9. Д. А. Франк-Каменецкий, А. В. Тутуков. Звезды.
  10. Michaud, Georges (1970). Diffusion Processes in Peculiar a Stars. Astrophysical Journal. 160: 641.
  11. Preston, G. W (1974). The chemically peculiar stars of the upper main sequence. Annual Review of Astronomy and Astrophysics. 12: 257–277.
  12. E. H. Brandt. Levitation in Physics. Science 243, 349 (1989).
  13. Kochukhov, O; Bagnulo, S (2006). Evolutionary state of magnetic chemically peculiar stars. Astronomy & Astrophysics. 450 (2): 763.

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Renson P., Manfroid J., General catalogue of Ap, HgMn and Am stars, 2009, A&A...498..961(ингл.)
  • Bychkov, V. D; Bychkova, L. V; Madej, J (2009). Catalogue of averaged stellar effective magnetic fields - II. Re-discussion of chemically peculiar a and B stars. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 394 (3): 1338.(ингл.)
  • McClure, R. D (1985). The carbon and related stars. Journal of the Royal Astronomical Society of Canada. 79: 277(ингл.)
  • Gomez, A. E; Luri, X; Grenier, S; Figueras, F; North, P; Royer, F; Torra, J; Mennessier, M. O (1998). The HR-diagram from HIPPARCOS data. Absolute magnitudes and kinematics of BP - AP stars. Astronomy and Astrophysics. 336: 953.(ингл.)

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]