HD212432

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/HD212432 latin yazuında])
HD212432
Каталог коды GSC 06962-01575[1], HD 212432[1], HIC 110616[1], HIP 110616[1], 2MASS J22243388-2322028[1], PPM 273759[1], SAO 191117[1], TD1 29046[1], uvby98 100212432[1], YZ 113 15214[1], Gaia DR2 6625919817898502912[1], FI Aqr[1], GC 31318[1], TYC 6962-1575-1[1], Renson 58920[1], TIC 188645059[1] һәм Gaia DR3 6625919817898502912[1]
Йолдызлык Дәлү йолдызлыгы
Җирдән ераклык 364,711 ± 6,2783 парсек[2]
Параллакс 2,7419 ± 0,0472 миллисекунда дуги[2]
Склонение собственного движения −2,835 ± 0,041 миллиарксекунд в год[2]
Прямое восхождение собственного движения 0,688 ± 0,048 миллиарксекунд в год[2]
Радиаль тизлек 203 ± 3,1 km/s[3]
Спектраль сыйныф ApSi[4][5]
Күренмә йолдызча зурлык 7,49 ± 0,01[6]
Чор J2000.0[d][7][1]
Туры калкулык 336,1412489264 °[2]
Авышлык −23,36744683052 °[2]

HD212432Дәлү йолдызлыгында урнашкан ApSi[4][5] спектраль класслы химик пекуляр йолдыз, күренмә йолдызча зурлыгы 7,49 ± 0,01[6] тәшкил итә.

Шул ук спектраль класслы гадәти йолдызлардан спектрдагы мөһим үзенчәлекләре белән аерылып тора.[8] Әлеге химик пекуляр йолдыз баш эзлеклелек янучы йолдызлары арасында урнашкан.[9][10]

Гадәттә, баш эзлеклелек кайнар йолдызларында күзәтелә торган өслекнең аерым составы йолдыз барлыкка килгәннән соңгы процесслардан гыйбарәт дип санала.[11] Бу процесслар кайбер элементларны, аерым алганда, He, N һәм O, атмосфераның түбән катламнарында утырырга мәҗбүр итә, шул ук вакытта Mn, Sr, Y һәм Zr кебек башка элементлар эчтән тышка таба очалар, нәтиҗәдә, спектраль үзенчәлекләр күзәтелә. Йолдызның үзәге һәм йолдызның төп составы нормаль химик катнашмаларга ия, моның шулай булуын йолдызны барлыкка китергән газ болытлары составы чагылдыра.[12] Мондый диффузия һәм левитация, ягъни каты яки сыек таяныч өслегенә кагылмыйча, киңлектә очып гравитацияне җиңү барсын[13] һәм барлыкка килгән катламнар кагылгысыз булып калсын өчен, йолдыз атмосферасы конвекция өчен шактый тотрыклы булырга тиеш. Мондый тотрыклылыкны барлыкка китерә торган механизм булып гадәти булмаган зур магнит кыры тора, һәм ул, гадәттә, әлеге типтагы йолдызларда күзәтелә.[14]

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 FI Aqr SIMBAD Astronomical Database
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Gaia Early Data Release 3 / Data Processing and Analysis Consortium, European Space Agency — 2020.
  3. Levato H., Malaroda S., Morrell N. et al. Radial velocities and axial rotation for a sample of chemically peculiar stars // Astron. Astrophys. / T. ForveilleEDP Sciences, 1996. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  4. 4,0 4,1 Houk N., Smith-Moore M. Catalogue of two-dimensional spectral types for the HD stars — 1988.
  5. 5,0 5,1 Bidelman W. P., MacConnel D. J. The brighter stars of astrophysical interest in the southern sky // Astron. J. / J. G. III, E. VishniacNYC: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1973. — ISSN 0004-6256; 1538-3881doi:10.1086/111475
  6. 6,0 6,1 Bastian U., Fabricius C. The Tycho-2 catalogue of the 2.5 million brightest stars // Astron. Astrophys. / T. ForveilleEDP Sciences, 2000. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  7. Gaia Data Release 2 / Data Processing and Analysis Consortium, European Space Agency — 2018.
  8. Michaud, G. Astrophysical Journal, vol 160, p 641, 1970(ингл.)
  9. Preston, George. Annual Review of Astronomy and Astrophysics, vol 12, p 257, 1974.
  10. Д. А. Франк-Каменецкий, А. В. Тутуков. Звезды.
  11. Michaud, Georges (1970). Diffusion Processes in Peculiar a Stars. Astrophysical Journal. 160: 641.
  12. Preston, G. W (1974). The chemically peculiar stars of the upper main sequence. Annual Review of Astronomy and Astrophysics. 12: 257–277.
  13. E. H. Brandt. Levitation in Physics. Science 243, 349 (1989).
  14. Kochukhov, O; Bagnulo, S (2006). Evolutionary state of magnetic chemically peculiar stars. Astronomy & Astrophysics. 450 (2): 763.

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Renson P., Manfroid J., General catalogue of Ap, HgMn and Am stars, 2009, A&A...498..961(ингл.)
  • Bychkov, V. D; Bychkova, L. V; Madej, J (2009). Catalogue of averaged stellar effective magnetic fields - II. Re-discussion of chemically peculiar a and B stars. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 394 (3): 1338.(ингл.)
  • McClure, R. D (1985). The carbon and related stars. Journal of the Royal Astronomical Society of Canada. 79: 277(ингл.)
  • Gomez, A. E; Luri, X; Grenier, S; Figueras, F; North, P; Royer, F; Torra, J; Mennessier, M. O (1998). The HR-diagram from HIPPARCOS data. Absolute magnitudes and kinematics of BP - AP stars. Astronomy and Astrophysics. 336: 953.(ингл.)

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]