HD23850

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/HD23850 latin yazuında])
HD23850
Сурәт
Каталог коды IRAS 03461+2354[1], 2MASS J03490974+2403121[1], HD 23850[1], SAO 76228[1], HIP 17847[1], HR 1178[1], ADS 2786 A[1], BD+23 557[1], BD+23 557A[1], CEL 354[1], CSV 100333[1], FK5 142[1], GC 4586[1], GCRV 2171[1], HIC 17847[1], IDS 03432+2345[1], JP11 4701[1], N30 786[1], NSV 1345[1], PLX 834[1], PLX 834.00[1], PMC 90-93 102[1], PPM 92934[1], ROT 3797[1], SRS 30142[1], TD1 2548[1], TYC 1800-2203-1[1], UBV 3678[1], uvby98 520222168[1], SBC9 196[1], HGAM 286[1], SBC7 143[1], WEB 3427[1], Gaia DR2 66526127136550784[1], 27 Tau, CCDM J03492+2403A[1], WDS J03492+2403Aa[1], TIC 346626216[1], AG+23 331[1], EPIC 200007768[1], ALS 15095[1] һәм Renson 6100[1]
Йолдызлык Сәвер йолдызлыгы
Җирдән ераклык 118,6352 ± 7,8183 парсек[2]
Скорость вращения звезды 170 km/s[3][4]
Параллакс 8,4292 ± 0,5555 миллисекунда дуги[2]
Склонение собственного движения −46,241 ± 0,983 миллиарксекунд в год[2]
Прямое восхождение собственного движения 21,761 ± 1,188 миллиарксекунд в год[2]
Радиаль тизлек −0,4 ± 10 km/s[5][6][7]
Спектраль сыйныф B8III[8][9]
Күренмә йолдызча зурлык 3,63[10]
Металличность −1,2[4]
Чор J2000.0[d][11][1]
Туры калкулык 57,290594105 °[11]
Авышлык 24,05341674361 °[11]
Нәтиҗәле температура 11 000 K[4]
Өслек гравитациясе 800 сантиметр на секунду в квадрате[4]
 HD23850 Викиҗыентыкта

HD23850Сәвер йолдызлыгында урнашкан B8III[8][9] спектраль класслы химик пекуляр йолдыз, күренмә йолдызча зурлыгы 3,63[10] тәшкил итә.

Шул ук спектраль класслы гадәти йолдызлардан спектрдагы мөһим үзенчәлекләре белән аерылып тора.[12] Әлеге химик пекуляр йолдыз баш эзлеклелек янучы йолдызлары арасында урнашкан.[13][14]

Гадәттә, баш эзлеклелек кайнар йолдызларында күзәтелә торган өслекнең аерым составы йолдыз барлыкка килгәннән соңгы процесслардан гыйбарәт дип санала.[15] Бу процесслар кайбер элементларны, аерым алганда, He, N һәм O, атмосфераның түбән катламнарында утырырга мәҗбүр итә, шул ук вакытта Mn, Sr, Y һәм Zr кебек башка элементлар эчтән тышка таба очалар, нәтиҗәдә, спектраль үзенчәлекләр күзәтелә. Йолдызның үзәге һәм йолдызның төп составы нормаль химик катнашмаларга ия, моның шулай булуын йолдызны барлыкка китергән газ болытлары составы чагылдыра.[16] Мондый диффузия һәм левитация, ягъни каты яки сыек таяныч өслегенә кагылмыйча, киңлектә очып гравитацияне җиңү барсын[17] һәм барлыкка килгән катламнар кагылгысыз булып калсын өчен, йолдыз атмосферасы конвекция өчен шактый тотрыклы булырга тиеш. Мондый тотрыклылыкны барлыкка китерә торган механизм булып гадәти булмаган зур магнит кыры тора, һәм ул, гадәттә, әлеге типтагы йолдызларда күзәтелә.[18]

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 1,29 1,30 1,31 1,32 1,33 1,34 1,35 1,36 1,37 1,38 1,39 1,40 1,41 27 Tau SIMBAD Astronomical Database
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Gaia Data Release 2 / Data Processing and Analysis Consortium, European Space Agency — 2018.
  3. Abt H. A., Levato H., Grosso M. Rotational Velocities of B Stars // Astrophys. J. / E. VishniacIOP Publishing, 2002. — ISSN 0004-637X; 1538-4357doi:10.1086/340590
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Gebran, M., Paletou, F. A new method for the inversion of atmospheric parameters of A/Am stars // Astron. Astrophys. / T. ForveilleEDP Sciences, 2016. — 10 p. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846doi:10.1051/0004-6361/201528052arXiv:1603.01146
  5. R.-D. Scholz Astrophysical supplements to the ASCC-2.5: Ia. Radial velocities of ∼55000 stars and mean radial velocities of 516 Galactic open clusters and associations // Astron. Nachr.Wiley, 2007. — ISSN 0004-6337; 1521-3994doi:10.1002/ASNA.200710776arXiv:0705.0878
  6. Duflot, M., Figon, P., Meyssonnier, N. Vitesses radiales. Catalogue WEB: Wilson Evans Batten. Radial velocities: The Wilson-Evans-Batten catalogue // Astron. Astrophys. / T. ForveilleEDP Sciences, 1995. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  7. Osmer P. S. The Frequency of Spectroscopic Binaries in the Pleiades // Astrophys. J. / E. VishniacIOP Publishing, 1965. — ISSN 0004-637X; 1538-4357doi:10.1086/148440
  8. 8,0 8,1 Morgan W. W., Keenan P. C., Morgan W. W. et al. Spectral Classification, Spectral classification // Annu. Rev. Astron. Astrophys. / S. Faber, E. v. Dishoeck, R. Kennicutt et al. — Annual Reviews, 1973. — ISSN 0066-4146; 1545-4282doi:10.1146/ANNUREV.AA.11.090173.000333
  9. 9,0 9,1 Molnar M. R. The He-weak stars // The Astrophysical Journal LettersIOP Publishing, 1972. — ISSN 2041-8205; 2041-8213doi:10.1086/151570
  10. 10,0 10,1 Ducati, J. R. Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system — 2002.
  11. 11,0 11,1 11,2 Leeuwen F. v. Validation of the new Hipparcos reduction // Astron. Astrophys. / T. ForveilleEDP Sciences, 2007. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846doi:10.1051/0004-6361:20078357arXiv:0708.1752
  12. Michaud, G. Astrophysical Journal, vol 160, p 641, 1970(ингл.)
  13. Preston, George. Annual Review of Astronomy and Astrophysics, vol 12, p 257, 1974.
  14. Д. А. Франк-Каменецкий, А. В. Тутуков. Звезды.
  15. Michaud, Georges (1970). Diffusion Processes in Peculiar a Stars. Astrophysical Journal. 160: 641.
  16. Preston, G. W (1974). The chemically peculiar stars of the upper main sequence. Annual Review of Astronomy and Astrophysics. 12: 257–277.
  17. E. H. Brandt. Levitation in Physics. Science 243, 349 (1989).
  18. Kochukhov, O; Bagnulo, S (2006). Evolutionary state of magnetic chemically peculiar stars. Astronomy & Astrophysics. 450 (2): 763.

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Renson P., Manfroid J., General catalogue of Ap, HgMn and Am stars, 2009, A&A...498..961(ингл.)
  • Bychkov, V. D; Bychkova, L. V; Madej, J (2009). Catalogue of averaged stellar effective magnetic fields - II. Re-discussion of chemically peculiar a and B stars. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 394 (3): 1338.(ингл.)
  • McClure, R. D (1985). The carbon and related stars. Journal of the Royal Astronomical Society of Canada. 79: 277(ингл.)
  • Gomez, A. E; Luri, X; Grenier, S; Figueras, F; North, P; Royer, F; Torra, J; Mennessier, M. O (1998). The HR-diagram from HIPPARCOS data. Absolute magnitudes and kinematics of BP - AP stars. Astronomy and Astrophysics. 336: 953.(ингл.)

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]