HD68450

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/HD68450 latin yazuında])
HD68450
Каталог коды HD 68450[1], ALS 983[1], CCDM J08110-3718A[1], CEL 2211[1], CPC 18 3513[1], GCRV 59453[1], GSC 07133-04560[1], HIC 40063[1], HIP 40063[1], HR 3219[1], IDS 08073-3700 A[1], 2MASS J08110168-3717324[1], N30 1895[1], NGC 2546 682[1], PPM 284891[1], SAO 198898[1], TD1 11964[1], UBV 7854[1], UBV M 33431[1], UCAC4 264-026367[1], uvby98 225460682[1], WDS J08110-3718A[1], CGO 180[1], CSI-36 4291 21[1], GOS G254.47-02.02 01[1], TYC 7133-4560-1[1], [N75] 194[1], Gaia DR1 5541472461494816384[1], WEB 7814[1] һәм Gaia DR2 5541472465805985024[1]
Йолдызлык Корма йолдызлыгы[d]
Җирдән ераклык 1570,3518 ± 103,3256 парсек[2]
Параллакс 0,6368 ± 0,0419 миллисекунда дуги[2]
Склонение собственного движения 4,443 ± 0,102 миллиарксекунд в год[2]
Прямое восхождение собственного движения −5,267 ± 0,064 миллиарксекунд в год[2]
Радиаль тизлек 36 ± 4,1 km/s[3]
Спектраль сыйныф O9.7II[4]
Күренмә йолдызча зурлык 6,44[5]
Светимость 68 656 солнечная светимость
Чор J2000.0[d][2]
Туры калкулык 122,75701437688 °[2]
Авышлык −37,292372678225 °[2]

HD68450Корма йолдызлыгы[d]нда урнашкан O9.7II[4] спектраль класслы химик пекуляр йолдыз, күренмә йолдызча зурлыгы 6,44[5] тәшкил итә.

Шул ук спектраль класслы гадәти йолдызлардан спектрдагы мөһим үзенчәлекләре белән аерылып тора.[6] Әлеге химик пекуляр йолдыз баш эзлеклелек янучы йолдызлары арасында урнашкан.[7][8]

Гадәттә, баш эзлеклелек кайнар йолдызларында күзәтелә торган өслекнең аерым составы йолдыз барлыкка килгәннән соңгы процесслардан гыйбарәт дип санала.[9] Бу процесслар кайбер элементларны, аерым алганда, He, N һәм O, атмосфераның түбән катламнарында утырырга мәҗбүр итә, шул ук вакытта Mn, Sr, Y һәм Zr кебек башка элементлар эчтән тышка таба очалар, нәтиҗәдә, спектраль үзенчәлекләр күзәтелә. Йолдызның үзәге һәм йолдызның төп составы нормаль химик катнашмаларга ия, моның шулай булуын йолдызны барлыкка китергән газ болытлары составы чагылдыра.[10] Мондый диффузия һәм левитация, ягъни каты яки сыек таяныч өслегенә кагылмыйча, киңлектә очып гравитацияне җиңү барсын[11] һәм барлыкка килгән катламнар кагылгысыз булып калсын өчен, йолдыз атмосферасы конвекция өчен шактый тотрыклы булырга тиеш. Мондый тотрыклылыкны барлыкка китерә торган механизм булып гадәти булмаган зур магнит кыры тора, һәм ул, гадәттә, әлеге типтагы йолдызларда күзәтелә.[12]

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 1,29 68450 SIMBAD Astronomical Database
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Gaia Data Release 2 / Data Processing and Analysis Consortium, European Space Agency — 2018.
  3. Gontcharov G. A. Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35 495 Hipparcos stars in a common system // Ast. Lett. / R. SunyaevNauka, Springer Science+Business Media, 2006. — ISSN 1063-7737; 1562-6873; 0320-0108; 0360-0327doi:10.1134/S1063773706110065arXiv:1606.08053
  4. 4,0 4,1 Alfaro E. J., Gamen R. C., Barbá R. H. The Galactic O-Star Spectroscopic Survey (GOSSS). II. Bright southern stars // The Astrophysical Journal: Supplement SeriesAAS, 2014. — ISSN 0067-0049; 1538-4365doi:10.1088/0067-0049/211/1/10arXiv:1312.6222
  5. 5,0 5,1 Loden L. O. Photometric standard sequences in Puppis — 1969.
  6. Michaud, G. Astrophysical Journal, vol 160, p 641, 1970(ингл.)
  7. Preston, George. Annual Review of Astronomy and Astrophysics, vol 12, p 257, 1974.
  8. Д. А. Франк-Каменецкий, А. В. Тутуков. Звезды.
  9. Michaud, Georges (1970). Diffusion Processes in Peculiar a Stars. Astrophysical Journal. 160: 641.
  10. Preston, G. W (1974). The chemically peculiar stars of the upper main sequence. Annual Review of Astronomy and Astrophysics. 12: 257–277.
  11. E. H. Brandt. Levitation in Physics. Science 243, 349 (1989).
  12. Kochukhov, O; Bagnulo, S (2006). Evolutionary state of magnetic chemically peculiar stars. Astronomy & Astrophysics. 450 (2): 763.

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Renson P., Manfroid J., General catalogue of Ap, HgMn and Am stars, 2009, A&A...498..961(ингл.)
  • Bychkov, V. D; Bychkova, L. V; Madej, J (2009). Catalogue of averaged stellar effective magnetic fields - II. Re-discussion of chemically peculiar a and B stars. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 394 (3): 1338.(ингл.)
  • McClure, R. D (1985). The carbon and related stars. Journal of the Royal Astronomical Society of Canada. 79: 277(ингл.)
  • Gomez, A. E; Luri, X; Grenier, S; Figueras, F; North, P; Royer, F; Torra, J; Mennessier, M. O (1998). The HR-diagram from HIPPARCOS data. Absolute magnitudes and kinematics of BP - AP stars. Astronomy and Astrophysics. 336: 953.(ингл.)

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]