Андрей Бильжо

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Андрей Бильжо latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
Андрей Бильжо
Andrew Bilzho in Buryatia 04.jpg
Туган телдә исем рус. Андрей Георгиевич Бильжо
Туган 26 июнь 1953(1953-06-26) (69 яшь)
Мәскәү, СССР
Ватандашлыгы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Россия
Әлма-матер Н. И. Пирогов исемендәге Россия милли тикшеренү медицина университеты[d]
Һөнәре табиб, сәнгатькәр, песихиятыр, editorial cartoonist
Гыйльми дәрәҗә: медицина фәннәре кандидаты[d]

Commons-logo.svg Андрей Бильжо Викиҗыентыкта

Андрей Бильжо Улан-Удэда. 2012 елның сентябре

Андрей Георгиевич Бильжо (1953 елның 26 июне, Мәскәү) — Россия рәссам-карикатуристы, рәссам, юморист. «Магазин» журналының баш рәссамы. Россия Рәссамнар берлеге һәм Россия Дизайнерлар берлеге әгъзасы. Графика дизайны академиясе академигы. Россия Сәнгать академиясенең мактаулы әгъзасы, ресторатор, «Петрович» ресторан-клубына нигез салучы, эшмәкәр, Мәскәү һәм башка шәһәрләрдә рестораннар челтәре концепциясе авторы.

Тормыш юлы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Андрей Бильжо 1953 елның 26 июнендә Мәскәүдә туган. Әтисе — рус, әнисе — яһүд. Әтисе, Георгий Викторович Бильжо, инженер. Әнисе, Александра Абрамовна Розина, эшче яшьләр мәктәбендә физика укыткан, соңрак урта мәктәптә завуч булып эшләгән. В. И. Ленин исемендәге Пионерлар сарае каршындагы Мәскәү сәнгать мәктәбендә укыган. 1976 елда «табиб-психиатр» белгечлеге буенча 2 нче Мәскәү медицина институтын тәмамлый. Уку вакытында карикатура һәм графика белән мавыга.

Карьера[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Институтны тәмамлагач, су транспорты гигиенасы фәнни-тикшеренү институтының фәнни хезмәткәре булып эшли, аннары берничә ел төрле көймәләрдә көймә табибы була. Ординатураны тәмамлый, яшүсмерләр шизофрения мәсьәләре буенча диссертация яклап, медицина фәннәре кандидаты була. Ун ел ССРБ Медицина фәннәре академиясеның психиатрия институтында һәм төрле психиатрия хастаханәләрендә психиатр булып эшли.

Рәсем белән балачакта мавыга башлый. Башта графика белән шөгыльләнгән. 1975 елдан «Московский комсомолец», «Литературная газета», «Собеседник» газеталарында һәм башка вакытлы матбугатта карикатурист буларак басыла башлый. 1989 елдан рәсем сәнгате белән шөгыльләнә.

Унбиш ел «Коммерсантъ» нәшрият йортында баш рәссам-карикатурист булып эшли. Бу вакытта аның танылган «Петрович» персонажы пәйда була, аның ярдәмендә Бильжо рәссам-карикатурист буларак таныла.

1996 елдан телевидениедә эшли. Леонид Якубовичның РТРда «Атна анализлары» программасы сценаристы була. Виктор Шендеровичның «Барлыгы» (НТВ һәм ТВ-6) телепрограммасында катнашып, аеруча популярлыкка ирешкән. Соңрак Шендеровичның «Бушлай сыр» (ТВС) икенче программасында катнаша. Моннан тыш, Бильжо үзе төзегән Петрович турында мультипликацион сериал ОРТ һәм НТВ каналларында трансляцияләнгән[1]. Шулай ук китап иллюстрацияләре, авторлык китабы, анимация, интерьерлар дизайны өлкәсендә эшләгән. 15 елдан артык «Известия» газетасында эшләгән, анда автор рубрикасын алып барган һәм атна саен үзенең яңа карикатураларын бастырган. 2005 елдан — газетаның әйдәп баручы рәссамы. 2010 елның җәендә редакция аның карикатураларын бастырудан баш тарткач, газетадан китә[2]. «Саквояж СВ» журналы колумнисты. 2007—2008 елларда 5 нче каналда «Борчыган сорау» программасын алып барган.

Россия Рәссамнар берлеге һәм Россия Дизайнерлар берлеге әгъзасы. 1999 елдан График дизайн академиясе академигы (2007 елдан — вице-президент) һәм Россия Сәнгать академиясенең мактаулы әгъзасы.

Китап авторы буларак 2001 елда дебют ясый. Бильжо филолог Мария Голованивская һәм Анна Левычкина, шулай ук график дизайнер Ирина Тарханова белән бергә «Азбуквы» балаларны укуга өйрәтү өчен иллюстрацияле китап-әлифба әзерләгән һәм чыгарган.

2020 елда Эксмо нәшриятында «Андрей Бильжо иллюстрацияләре белән интеллектуаль хулиганлык» сериясендә яңа китап чыга.

2020 елның сентябрендә Беларусиядә протест акцияләренә ярдәм итүгә хатка кул куя[3].

Бизнес[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

«Петрович» клуб-рестораннары идеясе авторы. Беренче ресторан 1997 елда Мәскәүдә ачылган, соңрак Бильжо партнёрлар белән Прагада һәм Киевта да шундый ук биналар ачканнар. 2007 елда «Петрович» Санкт-Петербургта ачыла. «Петрович»ның специализациясе — рус һәм совет аш-суы, биналар 1970 нчы еллар стилистикасында ясалган[4].

2009 елда Андрей Бильжо «Покровское» идарәче компаниясе һәм «Vesco Group» шәһәр читендәге күчемсез милек базарында Петрович образын кулланырга булган. Тула өлкәсенең Заокск районында 140 йортка исәпләнгән «Петрович на даче» бистәсен төзү башлана[5][6].

Гаилә[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Әнисе ягыннан бабасы — Абрам Григорьевич Розин (1896, Мозырь — 25 декабря 1937 елның 25 декабре), Бунд әгъзасы, ССРБ урман сәнәгате халык комиссариатының Кызыл Кама «Изолит» заводы директоры[7].
  • Әнисе ягыннан әбисе — Зельда Израилевна Гинзбург-Розина (1896, Речица — ?), Внешторг халык комиссары референты булып эшләгән, 1938 елда 8 елга төзәтү-хезмәт лагерьларына хөкем ителә[8].
  • Әтисе ягыннан бабасы — Виктор Осипович Билжо (1884, Санкт-Петербург — 1938), Дәүләт билгеләрен әзерләү фабрикасының Мәскәү бүлегендә баш технолог[9][10].
  • Әтисе ягыннан әбисе — Антонина Игнатьевна Билжо.
  • Улы — Антон Бильжо (1978) — режиссёр һәм сценарист.

Бүләкләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • 1980 — «Московский комсомолец» газетасының ел лауреаты.
  • 1982 — «Комсомольская правда» газетасының ел лауреаты.
  • 2000 — ТЭФИ милли телевизион премиясе (Мәскәү, В. Шендерович белән берлектә)[11].
  • 2003 — «дизайн үсешенә өлеш керткән өчен» Россия Дизайнерлар берлеге дипломы.

Китаплар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Бильжо А., Голованивская М., Левычкина А., Тарханова И. Азбуквы. — М.: Вагриус, 2001. — 104 с. — ISBN 5-264-00494-3.
  • Д. И. Хармс — СТО: Альбом графики. — М.: Запасный выход, 2005.[12].
  • Еда: 40 историй про Еду. — М.: Изд. дом Мещерякова, 2006. — 40 с. — ISBN 5-91045-013-1.
  • Анамнез. Правда о Петровиче. — М.: Гаятри, 2007. — 319 с. — ISBN 978-5-9689-0092-0.
  • Заметки пассажира: 24 вагона с комментариями и рисунками автора. — М.: Corpus; Астрель, 2010. — 348 с. — ISBN 978-5-271-27176-2.
  • Мои классики: книга для тех, кто учится чему-нибудь: неучебное пособие. — М.: Астрель, 2011. — 421 с. — ISBN 978-5-271-34423-7.
  • Истории про еду с рисунками и рецептами автора. — М.: Манн, Иванов и Фербер, 2013. — 120 с. — ISBN 978-5-91657-876-8.[13]
  • Заметки авиапассажира. — М.: Манн, Иванов и Фербер, 2013. — 464 с. — ISBN 978-5-91657-877-5.[14]
  • Моя Венеция. — М.: Новое литературное обозрение, 2013. — 360 с. — ISBN 978-5-4448-0063-8.[15]; Эксмо, 2020. — 224 с., с илл. автора. — (Интеллектуальное хулиганство с иллюстрациями Андрея Бильжо).

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. Выбирайте "Собачью жизнь". Sostav.ru (2004-03-05).
  2. NEWSru.com: «„Мозговед“ Бильжо со скандалом покинул „Известия“, где работал более 15 лет». 2.07.2010
  3. «Мы глубоко возмущены, что диалогу с обществом власть предпочитает насилие»
  4. «Газета. СПб»: «На Тамбовской улице откроется ресторан „Петрович“» 20.11.2007
  5. Новости недвижимости от NEWSru.com: «Карикатурист Бильжо создаёт сеть загородных посёлков с Петровичем». 25.08.2009 г.
  6. «Коттеджный посёлок „Петрович на даче“», archived from the original on 2016-03-14, retrieved 2022-05-17 
  7. Абрам Григорьевич Розин
  8. Материалы общества «Мемориал»
  9. Расстрелян в Порильлаге
  10. Андрей Бильжо «История моего деда»
  11. Андрей Бильжо, биография, книги, фото, карикатуры. mktravelclub.ru.
  12. «Известия»: Андрей Бильжо: «Это было время речевок, коммунальных квартир, примусов и керогазов» 3.01.2006
  13. НЛОbooks: Андрей Бильжо. «Истории про еду с рисунками и рецептами автора»
  14. НЛОbooks: Андрей Бильжо. Заметки авиапассажира
  15. НЛОbooks: Андрей Бильжо. Моя Венеция 2013 елның 27 декабрь көнендә архивланган.

Сылтамалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]