Николай Беляев (1937)
| Николай Беляев | |
|---|---|
 | |
| Туган | 23 сентябрь 1937[1] Ярославль, РСФСР, СССР |
| Үлгән | 24 декабрь 2016[2] (79 яшь) Казан, Россия[3][2] |
| Ватандашлыгы |  Россия |
| Әлма-матер | В. И. Ульянов-Ленин исемендәге Казан дәүләт университеты һәм А. М. Горький исемендәге Әдәбият институты[3][2] |
| Һөнәре | шагыйрь, тәрҗемәче, язучы-документалист |
Николай Беляев (23 сентябрь 1937[1], Ярославль, РСФСР, СССР — 24 декабрь 2016[2] (79 яшь), Казан, Россия[3][2]) — шагыйрь, тәрҗемәче, ТАССРның атказанган мәдәният хезмәткәре (1987), Державин премиясе иясе (2000). 1989-1992 елларда ТР язучылар берлегенең әдәби киңәшчесе. Әсәрләре: «Казан дәфтәре» («Казанская тетрадь», 1980), «Лирика» (1987), «Бер олау истәлекләр» («Воз воспоминаний», 1991), «Аралар авазы» («Голоса расстояний», 1998) җыентыклары. Дәрдмәнд, Һади Такташ, Сибгат Хәким, Хәсән Туфан, Илдар Юзиев, Шәүкәт Галиев, Ренат Харис шигырьләрен рус теленә тәрҗемә иткән.[4]
Искәрмәләр
[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]- 1 2 http://nb.arda.ru/date/2017-09-23/
- 1 2 3 4 5 Вечерняя Казань — 1979.
- 1 2 3 http://nb.arda.ru/date/2016-12-27/
- ↑ Татарская энциклопедия. В 6 томах. Том 1. А — В