Эчтәлеккә күчү

(11251) Икарион

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/(11251) Икарион latin yazuında])
(11251) Икарион
... хөрмәтенә аталган Икарий[d]
Әүвәлгесе (11250) 1972 AU
Киләсе (11252) Лаэрт[1]
Ачучы яки уйлап табучы Корнелис Йоханнес ван Хаутен[d][1][2], Ингрид ван Хаутен-Груневельд[d][1][2] һәм Том Герельс[d][1][2]
Ачыш датасы 20 сентябрь 1973[2]
Астраномик ачыш урыны Паломар обсерваториясе[d][2]
Кече планета төркеме троянские астероиды Юпитера[d][2] һәм Greek camp trojan asteroid[d][3]
Ана җисем Кояш
Апоүзәк 5,175 а.б.[4] һәм 5,184677104789 ± 3,7632E−8 а.б.[2]
Периүзәк 5,1477384 а.б.[4] һәм 5,165462295903 ± 3,5983001E−8 а.б.[2]
Периүзәк аргументы 132,60879 °[4] һәм 87,900545110471 ± 0,00021222000001 °[2]
Точки Лагранжа точка L4 системы Юпитер-Солнце[d]
Орбита эксцентриты 0,003, 0,0026183[4] һәм 0,00185647827 ± 2,7056E−9[2]
Орбита авышлыгы 4,20343 °[4] һәм 4,201340220931 ± 9,6362E−8 °[2]
Орбита дәвере 11,73 ел[4] һәм 4300,0423420991 ± 4,6816E−5 тәүлек[2]
Әйләнү периоды 10,448 сәг[2]
Зур ярымкүчәр 5,161252 а.б.[4] һәм 5,175069700346 ± 3,7562E−8 а.б.[2]
Калка төен озынлыгы 101,99942 °[4] һәм 102,00450799665 ± 1,1214E−6 °[2]
Уртача аномалия 60,76684 °[4] һәм 340,70765070617 ± 0,00021513 °[2]
Абсолют йолдыз зурлыгы 12[4] һәм 12,15[2]
Альбедо 0,058 ± 0,012[2]
Диаметры 22,012 ± 0,755 km[2]
Чор 21 ноября 2025 года[d][2]
Периастр вакыты 2 461 230,9386635 ± 0,0025721 JD[2]
Вакытлыча атамасы 1973 SN1[2], 1992 JA5[2] һәм 1996 RC33[2]

(11251) Икарион — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан астероид.

Тарихы

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1973 елның 20 сентябрендә К. Й. ван Хаутен, И. ван Хаутен-Груневельд, Том Герельс тарафыннан Паломар обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1973 SN1» саналган.

Чыганаклар

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Шулай ук карагыз

[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]
Чыганак — https://tt.wikipedia.org/w/index.php?title=(11251)_Икарион&oldid=5707781