(1714) Си

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/(1714) Си latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
(1714) Си
... хөрмәтенә аталган Frédéric Sy[d]
Әүвәлгесе (1713) Банкильон
Киләсе (1715) Салли
Ачучы яки уйлап табучы Луи Бойер[d][1]
Ачыш датасы 25 июль 1951[1]
Астраномик ачыш урыны Алжирская обсерватория[d][1]
Кече планета төркеме Астероидлар билбавы[1]
Ана җисем Кояш
Апоүзәк 2,963 а.б.[2]
Периүзәк 2,1734116 а.б.[2]
Периүзәк аргументы 321,15763 °[2]
Орбита эксцентриты 0,155249 һәм 0,1537227[2]
Орбита авышлыгы 7,97182 °[2]
Орбита дәвере 4,12 ел[2]
Зур ярымкүчәр 2,5682025 а.б.[2]
Калка төен озынлыгы 300,89244 °[2]
Уртача аномалия 193,719 °[2]
Абсолют йолдыз зурлыгы 11,9[2]
Альбедо 0,1088
Вакытлыча атамасы 1949 YM[1], 1950 DE1[1], 1951 NM[1] һәм 1951 OA[1]

(1714) Си (лат. Sy) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1951 елның 25 июлендә Луи Бойер тарафыннан Алжир обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1951 OA» саналган.

Чыганаклар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Тышкы сылтамалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]