(2278) Гёц

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/(2278) Гёц latin yazuında])
(2278) Гёц
... хөрмәтенә аталган Пауль Гёц[d]
Әүвәлгесе (2277) Моро[1]
Киләсе (2279) Барто[1]
Ачучы яки уйлап табучы Рейнмут, Карл Вильгельм[d][1][2]
Ачыш датасы 7 апрель 1953[2]
Астраномик ачыш урыны Обсерватория Хайдельберг-Кёнигштуль[d][2]
Кече планета төркеме Астероидлар билбавы[2]
Ана җисем Кояш
Апоүзәк 2,819 а.б.[3]
Периүзәк 2,0866702 а.б.[3]
Периүзәк аргументы 207,1835 °[3]
Орбита эксцентриты 0,148072 һәм 0,1492832[3]
Орбита авышлыгы 4,20358 °[3]
Орбита дәвере 3,84 ел[3]
Зур ярымкүчәр 2,4528376 а.б.[3]
Калка төен озынлыгы 53,41849 °[3]
Уртача аномалия 284,68875 °[3]
Абсолют йолдыз зурлыгы 13,5[3]
Вакытлыча атамасы 1953 GE[2], 1953 GR1[2], 1976 GE2[2] һәм 1976 JG[2]

(2278) Гёц (лат. Götz) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1953 елның 7 апрелендә Карл Райнмут тарафыннан Хайдельберг обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1953 GE» саналган.

Чыганаклар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Тышкы сылтамалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]