Эчтәлеккә күчү

Винилиденхлорид

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Винилиденхлорид latin yazuında])
Винилиденхлорид
Химик структура
Молекулярная модель
Бәйле хәвеф-хәтәр 1,1-dichloroethene exposure[d]
Нәрсәнең берөлеше булып тора поливинилиденхлорид[d]
Химик фурмула C₂H₂Cl₂[1]
SMILES фурмуласы C=C(Cl)Cl[1]
Ионлаштыру энергиясе 10 ± 1 электронвольт[2] һәм 9,79 электронвольт[3]
Диполь момент 1,34 дебай[3]
Тыгызлык 1,21 ± 0,01 g/cm³[2]
Эрү температурасы −189 ± 1 ℉[2] һәм −122,5 °C[3]
Кайнау ноктасы 89 ± 0 ℉[2] һәм 31,6 °C[3]
Динамик үзлелек 0,48 паскаль-секунда
Поверхностное натяжение 23 ньютон на метр
Бу басымы 500 ± 1 мм.рт.ст.[2]
Эрүчәнлек 0,04 ± 0,01 g/100 g[2]
Сынучанлык күрсәткече 1,4249
Кабынып-китү хәрарәте −2 ± 1 ℉[2]
Температура самовоспламенения 642 °C
Ялкынлануның түбән чиге 6,5 ± 0,1 % (V/V)[2]
Ялкынлануның югары чиге 15,5 ± 0,1 % (V/V)[2]
Куркынычсызлык классификациясе һәм билгеләнеше NFPA 704: гадәттән тыш хәлләргә җавап бирү өчен куркыныч матдәләр стандарт идентификацияләү системасы[d]
PGCH куды 0661
Концентрациянең иң соңгы чиге 0 ± 1 mg/m³[2]
Масса 95,953 м.а.б.[1]
 Винилиденхлорид Викиҗыентыкта

Винилиденхлорид, 1,1-дихлорэтилен, CH2=CCl2 — төссез сыеклык; исе хлороформ исенә охшаган. Моляр массасы 96,94; кайнау температурасы 31,7°, тыгызлыгы 1212 кг/м3.

Суда эреми, органик эретүчеләрдә яхшы эри. Һавада әкренләп полимерлана, шуның өчен ингибиторлар, мәсәлән, гидрохинон булуда саклана. 1,1,2-трихлорэтанны дегидрохлорлау юлы белән табалар.

Винилденхлорид сополимерлар, поливинилиденхлорид, метилхлороформ һәм башка органик кушылмалар эшләп чыгаруда кулланыла.

  • OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil