Урыс Байтуганы

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Урыс Байтуганы latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
Урыс Байтуганы
Дәүләт Flag of Russia.svg Россия[1]
Нәрсәнең башкаласы Сельское поселение Байтуган[d][1]
Административ-территориаль берәмлек Сельское поселение Байтуган[d][1]
Почта индексы 446972

Рус Байтуганы - Россиянең Самара өлкәсе Камышлы районындагы авыл. Байтуган авыл советының административ үзәге.

Географиясе[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Авыл Самара өлкәсенең төньяк-көнчыгыш өлешендә, Бөгелмә-Бәләбәй калкулыгында [2], урман-дала зонасында [3] , Сок елгасының сул ярында , Байтуган елгасы кушылган урында, М5 трассасыннан төньякта, районның административ үзәге Камышлыдан көнчыгыш-көньяк-көнчыгышка (ESE) якынча 7 километр ераклыкта (туры сызыкта) урнашкан.[4]

Климат

Климат уртача континенталь дип характерлана. Һаваның уртача еллык температурасы 3,1 ° С. Иң җылы айның (июль) уртача һава температурасы 19,2 ° C (абсолют максимум 37 ° C); иң салкын айның (гыйнвар) - -13,3 ° C (абсолют минимум - -46 ° C). Атмосфера явым-төшеменең уртача еллык күләме 430 мм, аларның күбесе җылы чорда төшә. Кар каплавы 163 көн дәвам итә [2].

Халык саны[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Халык саны
2010[5]
353
Милли состав

2010 елгы җанисәп буенча күпчелек халкын татарлар тәшкил итән. Анганчы, 2002 елгы җанисәп нәтиҗәләре буенча, халыкның милли структурасында руслар 342 кешенең 46%, татарлар - 39% тәшкил иткән[6].

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. 1,0 1,1 1,2 ОКТМО. 185/2016. Приволжский ФО
  2. 2,0 2,1 Схемы территориального планирования муниципального района Камышлинский Самарской области. Федеральная государственная информационная система территориального планирования (ФГИС ТП).
  3. Приказ Министерства природных ресурсов Российской Федерации от 28 марта 2007 г. № 68 «Об утверждении Перечня лесорастительных зон и лесных районов Российской Федерации»
  4. Russkiy Baytugan. GeoNames.
  5. Статистический сборник «Численность и размещение населения Самарской области»
  6. Коряков Ю. Б.. База данных «Этно-языковой состав населённых пунктов России».