Алабуга дәүләт тарихи-архитектура һәм сәнгать музей-тыюлыгы

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Алабуга дәүләт тарихи-архитектура һәм сәнгать музей-тыюлыгы latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
Алабуга дәүләт тарихи-архитектура һәм сәнгать музей-тыюлыгы
Музей-тыюлык дирекциясе бинасы
Музей-тыюлык дирекциясе бинасы
Нигезләү датасы 1989
Урын 423600 Алабуга, Гассар урамы, 9
Директор Гөлзада Руденко

Алабуга дәүләт тарихи-архитектура һәм сәнгать музей-тыюлыгы, рус. Елабужский государственный историко-архитектурный и художественный музей-заповедникАлабуга шәһәрендә 1989 елдан эшләп килүче музей-тыюлык, ТР мәдәният министрлыгы карамагындагы бюджеттагы мәдәният оешмасы.
1970 елдан «Русиянең тарихи урыны», 1995 елдан «РФ дәрәҗәсендә тарихи һәм мәдәни мирас ядкәре» исемен йөртә.
Генераль директоры (2002 елдан) — Гөлзада Руденко, РФ һәм ТР атказанган мәдәният хезмәткәре.

Тарих[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

РСФСР министрлар кабинетының 1989 елның 30 августы № 269 карары белән ачылган.
Музей-тыюлыкның саклау зонасы 491,5 га тәшкил итә. Анда 184 мәдәни һәм тарихи ядкәр саклана.
14 музей һәм күргәзмә залларын берләштерә.

Максаты[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Алабуганың борынгы һәм тарихи үз йөзен саклап калу, гаять бай матди һәм рухи тарихи-мәдәни мирасны саклау, тергезү һәм халыкка күрсәтү.
Музей-тыюлык 25 тармак буенча хезмәт куя.

Ирешкән уңышлары[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • 2010 Аурупа күләмендәге иң яхшы 25 музей исемлегенә кертелгән[1].
  • 2010 РФ Ю. Сенкевич исемендәге «Регионнардагы иң яхшы музей» исеменә лаек булган.
  • 2012 «Интермузей» фестивале, Гран-при.

Чыганаклар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. Татарский энциклопедический словарь. Казань: Институт татарской энциклопедии АН РТ, 1999. ISBN 0-9530650-3-0

Әдәбият[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. Здравствуй, Елабуга. Сборник очерков. Составитель: М.Д. Абзянов. Казань: ТКН, 1980.
  2. Над шишкинским бором рассвет. Сборник очерков. Составители: Михаил Абзянов, Мәрьям Ларина, Николай Сорокин. Казань: ТКН, 1989.
  3. Курмашев И. Кама суы буенда. Алабуганың үткәне, бүгенгесе. «Казан утлары», 1988, № 5.
  4. Елабуга. Путеводитель. СПб.: Издательство Маматов, 2015.ISBN 978-5-91076-065-7
  5. В. Имамов. Гөлзада һәйкәлләре. «Мәйдан», 2011, № 3.

Сылтамалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]