Державин һәйкәле (Казан)

Wikipedia — ирекле энциклопедия проектыннан ([http://tt.wikipedia.org.ttcysuttlart1999.aylandirow.tmf.org.ru/wiki/Державин һәйкәле (Казан) latin yazuında])
Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
Һәйкәл
Державин һәйкәле (Казан)
Казанда Г. Р. Державинга һәйкәл (беренче вариант) (1847)
Казанда Г. Р. Державинга һәйкәл (беренче вариант) (1847)
Шәһәр Казан
Урын Лядский бакчасы
Координатлар 55°28′25″ т. к. 49°04′49″ кч. о.HGЯO
Лаихә авторы М. Гасимов һәм Р. Нургалиева
(оригиналь проект авторлары: К. А. Тон һәм С. И. Гальберг)
Төзелеш 18461847 еллар
Төп даталар:
23 август 1847 елКуелган һәйкәлне ачу
28 июль 1870 елКүчерелгән һәйкәл ачылуы
1931-1932 елларҺәйкәлне сүтү һәм юк итү
3 декабрь 2003 елЯңадан торгызылган һәйкәлне ачу
Халәт Торгызылган

Державин һәйкәле — шагыйрь, күренекле җәмәгать эшлеклесе һәм Россия империясенең беренче юстиция министры Гавриил Романович Державинга һәйкәл. Һәйкәл Казанда 2003 елның 3 декабрендә ачылган һәм 1846—1932 елларда булган һәйкәлне кабатлый. Горький урамы ягыннан Лядский бакчасына керү янында урнашкан.

Һәйкәлнең тасвирламасы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Скульптура шагыйрьне Рим тогын кигән, башын капламаган һәм җиңел сандалиларда артсыз урындыкта утырган килеш сурәтли. Гавриил Романович уң кулында стилос тота, сул кулы белән лираны тотып тора.

Пьедесталның сул ягында «Г. Р. Державину. 1846» дигән язу язылган. Уң барельефта Державин «Фелица» одасын укый. Постаментның тыл өлешен шагыйрьнең одаларының берсендә Галәм буларак тасвирланган образ — Көн һәм Төн фигуралары бизи.

Һәйкәл тарихы[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Проект[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Казанда туып-үскән җирле кеше Гавриил Державинга һәйкәл кую тәкъдиме белән профессор И. Ф. Яковкин[1] шагыйрьнең үлеме турында хәбәр алынганнан соң (1816 елның 24 сентябере) ук, Казанның Ватан сүзен яратучылар җәмгыятенең гадәттән тыш ачык утырышында чыга, Державин аның мактаулы әгъзасы итеп 1815 елның 8 июлендә сайлана[2]. Аннары бу мәсьәлә җәмгыять тарафыннан 1817 һәм 1825 еллар җыелышларында күтәрелә, ләкин 1828 елда гына һәйкәл проектын эшләү йөкләнә. Аны Казан рәссамы Лев Крюков башкарган. Крюков эскизы буенча пьедесталда «Памятник» шигыреннән беренче юл булырга тиеш була[3]. Проект Казанның Ватан сүзен яратучылар җәмгыяте әгъзалары тарафыннан хуплана һәм князь К. А. Ливенның уңай бәяләмәсен ала.

Әмма Император сәнгать академиясе бу проектны кире кага. Шуңа күрә архитектура профессоры Авраам Иванович Мельниковка һәйкәлнең яңа вариантына заказ бирелә. Аның пьедесталда бюст проекты сәнгать академиясе тарафыннан хуплана һәм 1831 елның 5 декабрендә император Николай I тарафыннан раслана.

Бөтен Россия буенча һәйкәл төзүгә ирекле иганәләр җыю игълан ителә[4]. Әмма, җыем сметада каралган суммадан күпкә артыграк булганлыктан, эчке эшләр министры Д. Н. Блудов проектны яхшыртырга куша.

Яңа конкурска проектлар бирү вакыты 1832 елның 31 августына билгеләнгән. Анда катнашучыларга финанс ягыннан ирек бирелә, шуңа күрә заявкалар күп кенә Россия скульпторлары һәм архитекторларыннан алына. Сәнгать академиясе советы өч эшне хуплый: икесе «фигураның һәм пьедесталның гомуми формасында иң яхшы тәм», берсе — «гадәти булмаган уй». Алар арасыннан император академик К. А. Тонның скульптор Самуил Иванович Гальбергның сыны һәм барельефы булган проектын сайлаган.

Торгызу[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Державин һәйкәле (заманча күренеш)

Һәйкәлне кайда кую турында бәхәсләр күп була. 1830 елның 9 августында Казан уку округы попечителе М. Н. Мусин-Пушкин университет ректоры Н. И. Лобачевскийга һәйкәл кую белән бәйле рәвештә «университет архитекторы Гартманга Арча кыры һәм Театр мәйданы урнашкан шәһәр өлешләреннән күчермәне алырга боерырга» дип куша[2].

Арча кыры, Черек күл, Театр мәйданы һәм Казан Император университеты каршындагы мәйдан тәкъдим ителә. 1836 елның августында Николай I, Казанда булганда, һәйкәл өчен урын — анатомия театры каршындагы Университет йортындагы ярымтүгәрәк мәйданчыкны күрсәтә.

Һәйкәлнең детальләре Санкт-Петербургта эшләнгән. С. И. Гальберг вафат булу сәбәпле, аның укучылары — скульпторлар Н. А. Ромазанов һәм К. М. Климченко статуя һәм барельефлар өстендә эшләрне төгәллиләр[2].

1843 елда Санкт-Петербургтан Казанга монументның таш өлешләре җибәрелә, өч елдан соң — металл өлешләре. Материалларны Идел буйлап ике баржа белән китерәләр. Академик Я. К. Грот үзенең «Державин тормышы» хезмәтендә шаһитның 1843 елның язында Казанга һәйкәлнең таш өлешләре белән беренче «транспорт» килүе турында сөйләвен китерә[2]:

…университетское начальство созвало архитекторов, которые, разумеется, указали на употребительские в таких случаях сложные, недёшево стоящие приспособления. Но приказчик судна решил вопрос гораздо проще. У старого канала бывает биржа или род ярмарки, на которую стекается множество народа. К этому-то сборищу и обратился он с такой речью:
«Народ прославленный! Вот приехала Держава и перевезти её надо, а как это сделать, если ты не поможешь? Народ православный! Помоги перевезти Державу!»
Толпа, не задумываясь, выразила свою готовность исполнить просьбу, — тотчас устроены были салазки и весь материал дружно был перевезён с берега к университету.


Һәйкәл нигезенә беренче таш салу тантанасы 1844 елның 15 сентябрендә губернатор С. П. Шипов һәм Казан университеты ректоры Н. И. Лобачевский барында уза. Казанда һәйкәл кую буенча эшләрнең зур өлешен шәһәр архитекторы Х. Крамп һәм университет зодчигы М. П. Коринфский башкара[5].

1847 елның 23 августында һәйкәл тантаналы рәвештә гомуми күзәтүгә куела. Бу уңайдан узган тантанада берничә йөз кеше катнашында фәлсәфә докторы, университет профессоры, Карл Фойгт үзенең «Г. Р. Державинга мактау сүзе» белән чыгыш ясый:[6][7]

…Были до сего времени в Казани памятники отдаленных веков. Но памятник, воздвигнутый в честь, во славу уроженца Казани, является первым…

Һәйкәлне ачу тантанасында шулай ук Җылантау Дөньядан күчү кәшишханәсе настоятеле архимандрит Гавриил чыгыш ясый:

…Бессмертны твои творения, гений в Русских стихотворцах изящнейший! Сладкое и тихое бряцание гармонической лиры твоей, непрестанет увеселять человечество…

Күчерү[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1894 елда сквердан һәйкәлгә һәм Дворяннар җыелышы бинасына күренеш.

1860 елның 22 июнендә А. М. Бутлеров университет профессорларына, адъюнктларына һәм укытучыларына һәйкәлне күчерү өчен акча бирергә тәкъдим итә. Корбаннар арасында, В. И. Григорович, А. Н. Бекетов, А. Х. Эверсман, А. Н. Ракович булган. Әмма һәйкәлне күчерүгә каршы чыгыш ясаучылар күбрәк булган, алар арасында: Е. Ф. Аристов, А. Ф. Попов, А. И. Козлов.

Губерна земствосы шулай ук 1867 ел башында Державин һәйкәлен Казан Император университетының эчке йортыннан тагын да әһәмиятлерәк урынга күчерергә тәкъдим итә.

XX гасыр башында Театр мәйданыннан Державин бакчасына һәм һәйкәлгә күренеш.

1868 елның 9 февралендә, земство үтенечен канәгатьләндереп, Александр II шәһәрнең төп мәйданы — Театр мәйданында Гавриил Державинга һәйкәл куярга рөхсәт итә (аның бер өлеше хәзер Ирек мәйданы дип атала).

1871 елның язында Державин һәйкәле тирәсендә сквер ачыла, сквер вакытлар узу белән Державин бакчасына әверелә.

Җимереклек[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

1930 еллар башында Г. Р. Державинга һәйкәл шәһәр хакимияте карары нигезендә сүтелә һәм юкка чыгарыла. 1936 елда һәйкәл урынында яңа опера театрына нигез салына, аның төзелеше 1956 елда гына тәмамланган.

Торгызу[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Гавриил Романович Державинның тууына 260 ел тулу уңаеннан, Татарстан Республикасы Министрлар Кабинеты 2000 елның 8 июлендә аның 260 еллыгын бәйрәм итүгә әзерләнә башларга карар кыла һәм Татарстан Республикасы Мәдәният министрлыгы һәм Казан хакимиятенең Г. Р. Державин һәйкәлен торгызу турында тәкъдимен кабул итә. Торгызылган һәйкәлне төзү буенча заказ бирүче итеп Казан шәһәре администрациясе билгеләнгән[8].

2003 елның августында Лядский бакчасында Державинга һәйкәл куюга әзерлек эшләре башлана[9]. Һәйкәл тантаналы рәвештә 2003 елның 3 декабрендә ачыла[10].

Элеккеге һәйкәлдән төп аермалар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Пропорцияләр үзгәртелә. Элекке монумент баскыч нигезе һәм кызыл мрамордан ясалган пьедесталның югары булуы хисабына заманча монументтан югарырак булган[11][12].

Заманча күренеш

Кызыклы фактлар[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

Искәрмәләр[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  1. Дульский П. М. Памятник Г. Р. Державину в Казани: Очерк к столетию со дня смерти поэта: 1816—1916. — Казань, 1916. — 15 с.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Юрий Фролов. Я памятник себе воздвиг чудесный, вечный!.. // Республика Татарстан. — № 177—178 (24993). — 4 сентября 2003 года.
  3. Дульский П. М. Памятник Г. Р. Державину в Казани: Очерк к столетию со дня смерти поэта: 1816—1916. — Казань, 1916. — 15 с.
  4. См., например: Объявление о сооружении в Казани памятника Г. Р. Державину(үле сылтама) // Заволжский Муравей. — 1832. — Ч. 2. — № 10. — С. 571—573.
  5. Юрий Фролов. Я памятник себе воздвиг чудесный, вечный!.. // Республика Татарстан. — № 177—178 (24993). — 4 сентября 2003 года.
  6. Державинский сборник-2018 / ред. М. Л. Гольденберг. — Петрозаводск: КарНЦ РАН, 2018. — 226 с. ISBN 978-5-9274-0821-4
  7. Фойгт К. К. Речь при открытии в Казани памятника Г. Р. Державину, произнесённая проректором Императорского Казанского университета орд. профессором К. Фойгтом 23 августа 1847 года. — Казань, 1847
  8. Постановление Кабмина РТ от 8 июля 2000 года № 394 «О мерах по увековечению памяти известного российского поэта и государственного деятеля Г. Р. Державина в связи с 260-летием со дня его рождения».
  9. Григорьева И. О., Григорьев Е. И. Фотофиксация процесса восстановления в Казани памятника Г. Р. Державину: август — ноябрь 2003 г. 2011 елның 11 октябрь көнендә архивланган. // Материалы международной научной конференции, посвящённой 260-летию со дня рождения поэта и 200-летию со дня основания Казанского университета (10-12 ноября 2003 г.) / Редколлегия: Л. Я. Воронова, К. Р. Галиуллин, А. Н. Пашкуров; Сост.: А. Н. Пашкуров. — Казань, 2003. — С. 84-87.
  10. Армен Малахальцев. Державину — с почтением и любовью // Республика Татарстан. — № 242—243 (25058). — 4 декабря 2003 года.
  11. Невольник «путешествий» во времени и пространстве // Республика Татарстан. — № 126—127 (25202). — 25 июня 2004 года.
  12. Андрей Лебедев. Театральное место с исторической миссией // Республика Татарстан. — № 204 (26321). — 10 октября 2008 года.
  13. Миннегулов Х. Ю. «Его гений думал по-татарски» (Размышления о Г. Р. Державине) // Фәнни язмалар — 2008: фәнни мәкаләләр җыентыгы / фәнюмәхәр. И. А. Гыйләҗев; төз. Ә.Ш.Юсупова. — Казан: Ихлас, 2010. — С. 167—176.
  14. Андрей Лебедев. Место прогулки с видом на театр // Республика Татарстан. — № 40-41 (26937-26938). — 1 марта 2011 года.
  15. Татьяна Колчина. Ты снова здесь, великий Гавриил! // Российская газета — Волга-Урал. — № 3361. — 5 декабря 2003 года.
  16. См., например: стих «На победы Екатерины II над Турками», оду «На взятие Измаила», гимн «Гром победы, раздавайся!».

Шулай ук карагыз[үзгәртү | вики-текстны үзгәртү]

  • «Мой истукан» — стихотворение Г. Р. Державина в Викитеке.